«Προωρότητα σημαίνει να φεύγεις από το μαιευτήριο με άδεια αγκαλιά»: Mαμάδες εξιστορούν τη μάχη των μωρών τους στις ΜΕΝΝ

«Προωρότητα σημαίνει μάχη για τη ζωή». Η Παγκόσμια Ημέρα Προωρότητας κάνει επιτακτική την ανάγκη παροχής σωστής και ολοκληρωμένης φροντίδας στις γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού καθώς και την υποστήριξη με την κατάλληλη θεραπεία για τα νεογνά, όπου κι αν βρίσκονται.

Σχεδόν 15 εκατομμύρια βρέφη σε όλο τον κόσμο και περίπου 500.000 βρέφη στην Ευρώπη γεννιούνται πρόωρα κάθε χρόνο, δηλαδή το ένα στα δέκα.

Με αφορμή τη 17^η Νοεμβρίου, η σελίδα Prematurity Stories ζήτησε από μητέρες που έχουν βιώσει την εμπειρία να περιγράψουν σε μία πρόταση τι σημαίνει για εκείνες η προωρότητα.

Σκοπός της σελίδας είναι η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για την προωρότητα αλλά και η υποστήριξη των γονέων με πρόωρα μωρά. Είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και δημιουργήθηκε από την Ελένη Δευτεραίου στη μνήμη της κόρης της Στέλλας, που γεννήθηκε πρόωρα και έφυγε από τη ζωή, έπειτα από 35 ημέρες νοσηλείας στη ΜΕΝΝ.

Προωρότητα Σημαίνει…

Να αναρωτιέσαι διαρκώς αν το μωρό σου θα καταφέρει να ζήσει.

Επαναπροσδιορισμος. Πεθαίνεις για να ξαναγεννηθείς μια άλλη, αλλά πιο δυνατή, γεμάτη όμως σημάδια από τα τραύματα.

Φόβος, αγωνία, θλίψη, δύναμη και αδυναμία ταυτόχρονα κι ένας μακρύς αγώνας δυσκολιών.

Ένα απροσδόκητο ταξίδι γεμάτο άγχος, μοναξιά και ανησυχία που στο τέλος μας κάνει πιο δυνατούς.

Να μην μπορείς να γίνεις ποτέ μια «κανονική μαμά». Να γίνεσαι ξαφνικά μαμά της ΜΕΝΝ και το παιδί σου ο μεγαλύτερος μαχητής που γνώρισες ποτέ.

Η πιο δύσκολη αναμέτρηση με τον ίδιο μου τον εαυτό.

Να μπορείς να βλέπεις τα μωρά σου κάθε δυο τρεις ώρες την ώρα του θηλασμού και αυτό με τα μάτια καρφωμένα στο ρολόι, γιατί πρέπει να φτάσει ο χρόνος να αγκαλιάσεις και τα δύο.

Να φεύγεις σπαράζοντας από το μαιευτήριο με άδεια κοιλιά. Και άδεια αγκαλιά.

Τύψεις, τύψεις και ξανά τύψεις για το τι έκανες λάθος.

Μάχη για τη ζωή. Αφού την κερδίσεις δεν σε τρομάζει τίποτα πια. Σε μια μάχη όμως μπορεί να υπάρξουν και απώλειες.

Τα βλέμματα που ανταλλάσσεις με τους άλλους γονείς και κρύβουν άπειρες αγκαλιές και ταπ ταπ στην πλάτη.

Να χτυπάει η καρδιά σου σε μία θερμοκοιτίδα και να φοβάσαι κάθε μέρα και κάθε στιγμή ότι θα γίνει κομμάτια.

Όλα τα κρεβάτια στο μαιευτήριο να έχουν δίπλα ένα κουνάκι, εκτός από το δικό σου.

Η μέρα που φέρνεις ένα παιδί στο κόσμο θα έπρεπε να είναι μέρα χαράς, μια από τις ωραιότερες στιγμές της ζωής σου. Όταν όμως γεννάς πρόωρα υπάρχει φόβος, αγωνία, τύψεις. Αυτό σημαίνει προωρότητα.