Μετάβαση στο περιεχόμενο
Μαμά…
Μια λέξη που δεν είναι απλώς λέξη. Είναι ανάσα, είναι καταφύγιο, είναι πατρίδα. Είναι το πρώτο όνομα που ψελλίζεις και το τελευταίο που σου έρχεται στο νου όταν πονάς.
Η φωνή της—γλυκιά, αυστηρή, γεμάτη έγνοια—μια μουσική που σε νανουρίζει ακόμα κι όταν έχεις μεγαλώσει. Τα χέρια της—ζεστά, κουρασμένα, δυνατά—μια αγκαλιά που ποτέ δεν κλείνει. Τα μάτια της—φάροι στο σκοτάδι—διαβάζουν την ψυχή σου χωρίς να μιλήσεις.
Η μαμά δεν είναι απλώς άνθρωπος. Είναι αίσθημα. Είναι η ασφάλεια σε έναν κόσμο που φοβίζει, η ανιδιοτέλεια σε μια κοινωνία που μετρά τα πάντα. Είναι εκείνη που σε έπλασε όχι μόνο με το σώμα της αλλά με την αγάπη της.
Κι αν υπάρχει ένας ήχος που να σημαίνει «σπίτι», είναι αυτός: «Μαμά»…
Πηγή:
Συγγραφέας παιδικών βιβλίων
