Αν μπορούσαν να μιλήσουν οι ουλές μου, θα σου έλεγαν ιστορίες που αδυνατείς να πιστέψεις…

Τα σημάδια στο σώμα μας, οι ουλές μας μαρτυρούν τις μάχες μας. Και για αυτό πρέπει να τις αγαπάμε στο διπλάσιο. Η εξομολόγηση μίας μαμάς που μάς γεμίζει δύναμη και κουράγιο.

Οι ουλές της εγκυμοσύνης είναι το αποτύπωμα της γέννησης των μωρών μας

«Εάν οι ουλές μπορούσαν να μιλήσουν, οι δικές μου θα σας έλεγαν ιστορίες που δύσκολα μπορείτε να πιστέψετε.

Θα σας έλεγαν για χρόνιες ασθένειες, απώλειες οργάνων, εθισμό, εγκατάλειψη, θάνατο, στειρότητα, αποβολές, σπάνιες επιπλοκές στην εγκυμοσύνη.

Θα σας έλεγαν πώς δημιουργήθηκαν οι τομές, τα ράμματα… Οι δικές μου θα σας έλεγαν, δεν είναι μόνο σωματικές, ότι ζουν μέσα στο μυαλό, στα μύχια της ψυχής, πολύ βαθιά μέσα στην καρδιά.

Θα σας έλεγαν, πως έχουν σπάσει και κλαίνε και υποφέρουν και πονούν και γιατρεύονται και ξανασπάνε.

Θα σας έλεγαν πόσα έχω χάσει. Μωρά, φίλους, αυτοπεποίθηση, δύναμη, υγεία, χαρά, ηρεμία. Θα σας εξηγούσαν, πώς ακριβώς μοιάζει αυτό που λέμε τραύμα.

Εάν οι ουλές μπορούσαν να μιλήσουν, οι δικές μου θα σας αποκάλυπταν ένα ταξίδι που συμβαίνει μία στο εκατομμύριο. Θα σας έλεγαν πώς έσωσαν τη ζωή μου πολλές φορές, αλλά και των τριών παιδιών μου: κανένα μπορεί να μην τα κατάφερνε.

Θα σας πουν, πώς δώσαμε μάχες, για το κουράγιο μας, την ελπίδα που υπάρχει. Θα σας αποκάλυπταν, πώς τελικά τα ξεπεράσαμε όλα. Και πόσα κέρδισα σε όλο αυτό το ταξίδι: Μωρά, φίλους, αυτοπεποίθηση, δύναμη, υγεία, χαρά, ηρεμία.

Αν οι ουλές μπορούσαν να μιλήσουν, θα σας έλεγαν, ότι ανατρέψαμε τα προγνωστικά και θα συνεχίζουμε να παλεύουμε για το κάθε τι, όσο δύσκολο κι αν είναι»