Ας μιλήσουμε ειλικρινά για τις φωνές στα παιδιά

Ας κάνουμε μια ειλικρινή κουβέντα για τις φωνές… Γιατί, σχεδόν κάθε γονιός που γνωρίζω και κάθε γονιός με τον οποίο μιλάω έχει φωνάξει στο παιδί του. Και το ίδιο ισχύει και για μένα…

Ζητάς από το παιδί σου να κάνει κάτι… μία φορά, δύο φορές, ίσως και πέντε. Σε αγνοεί. Δεν σου απαντά. Αρνείται. Και κάπου εκεί… ενεργοποιείται η αμυγδαλή σου ή αλλιώς το alarm button σου! Γιατί;

Γιατί είσαι κουρασμένη. Πιεσμένη. Ίσως νιώθεις ότι δεν σε σέβεται. Και τότε, φωνάζεις.

Μια μικρή υπενθύμιση

Οι πολύ καλοί γονείς έχουν και κακές στιγμές. Οι πολύ καλοί γονείς χάνουν την ψυχραιμία τους, κάνουν λάθη, και μετά… επανορθώνουν. Όταν χάσεις την ψυχραιμία σου – γιατί θα τη χάσεις – αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία δεν είναι η στιγμή της έντασης. Είναι αυτό που θα κάνεις μετά. Γύρνα στο παιδί σου και πες κάτι απλό και αληθινό:

«Πριν φώναξα γιατί εκνευρίστηκα πολύ. Συγγνώμη. Προσπαθώ να το διαχειρίζομαι καλύτερα.»

Δεν πρόκειται να σβήσεις τη στιγμή. Αλλά θα του διδάξεις κάτι πολύ πιο σημαντικό: υπευθυνότητα, επανόρθωση και τον τρόπο να προχωράμε μετά από ένα λάθος. Και όλα αυτά είναι σημαντικές δεξιότητες ζωής.

Μια διαφορετική οπτική: οι φωνές δεν είναι το τέλος του κόσμου

Ίσως σε ξαφνιάζει να το ακούς… Όχι, οι φωνές δεν είναι κάτι που θέλουμε. Και ναι, στόχος είναι να μπορούμε να μένουμε ρυθμισμένοι και ήρεμοι. Αλλά χρειάζεται να είμαστε και ρεαλιστές.

Είσαι άνθρωπος και καθημερινά υπερφορτώνεσαι. Και, παρά τις καλύτερες προθέσεις σου, θα υπάρξουν στιγμές που θα υψώσεις τη φωνή σου.

Γι’ αυτό και συμβουλές τύπου: «μη φωνάζεις ποτέ» ή «σταμάτα απλά να φωνάζεις» δεν είναι κατά τη γνώμη μου ούτε ρεαλιστικές ούτε βοηθητικές.

Γιατί φωνάζουμε τελικά;

Η αλήθεια είναι ότι οι φωνές δεν ξεκινούν από το παιδί. Ξεκινούν από τη δική μας κατάσταση.

Όταν είμαστε ήδη κουρασμένοι, όταν νιώθουμε πίεση, όταν έχουμε φτάσει στα όριά μας, το νευρικό μας σύστημα “χτυπάει κόκκινο”. Και τότε, η φωνή γίνεται μια αυτόματη εκτόνωση. Όχι γιατί θέλουμε να πληγώσουμε το παιδί, αλλά γιατί εκείνη τη στιγμή δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Αυτό που έχει πραγματικά σημασία

Δεν είναι αν θα φωνάξεις. Είναι πόσο συχνά συμβαίνει, πόσο έντονο είναι και τι κάνεις μετά. Γιατί η σχέση δεν χτίζεται στις τέλειες στιγμές. Χτίζεται στις στιγμές που κάτι “σπάει” και μετά επιλέγουμε να το φτιάξουμε.

Αν νιώθεις ότι φωνάζεις συχνά

Αν οι φωνές έχουν γίνει μοτίβο, δεν σημαίνει ότι είσαι κακός γονιός. Σημαίνει ότι κάτι μέσα σου χρειάζεται υποστήριξη. Ένα πρώτο βήμα δεν είναι να πιέσεις τον εαυτό σου να σταματήσει. Είναι να αρχίσεις να παρατηρείς:

• Πότε φωνάζω περισσότερο;
• Σε ποιες καταστάσεις ενεργοποιούμαι;
• Τι νιώθω εκείνη τη στιγμή;

Η επίγνωση είναι η αρχή της αλλαγής. Και ίσως η πιο σημαντική σκέψη είναι ότι το παιδί σου δεν χρειάζεται έναν γονιό που δεν φωνάζει ποτέ. Χρειάζεται έναν γονιό που αναλαμβάνει την ευθύνη, επιστρέφει και ξανασυνδέεται. Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτό που μένει δεν είναι η ένταση της στιγμής.

Είναι η ασφάλεια της σχέσης.

Αν παρατηρείς ότι φωνάζεις συχνά και χάνεις την ψυχραιμία σου, κάνε ένα δώρο στον εαυτό σου που θα σε βοηθήσει πολύ. Το online πρόγραμμα “Σχολείο Για γονείς“ θα σε βοηθήσει να δεις τη συμπεριφορά του παιδιού σου μέσα από μια άλλη οπτική και θα σου δώσει τα εργαλεία που χρειάζεσαι για να τη διαχειριστείς αποτελεσματικά.

Πέντε online μανγητοσκοπημένα μαθήματα σε βοηθούν να διαχειριστείς συναισθηματικές και επικοινωνιακές προκλήσεις και σε καθοδηγούν βήμα-βήμα κατά τη διάρκεια ξεσπασμάτων και συγκρούσεων για να νιώσεις προετοιμασμένος/η, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Είναι ένα ολοκληρωμένο online πρόγραμμα γονεϊκής ενδυνάμωσης που μπορείς να αποκτήσεις σε μια μοναδική προσφορά για τη Γιορτή της Μητέρας με έκπτωση 40%. 

Θα το βρεις εδώ.