Ένα μήλο πέφτει στο κεφάλι της Μπίλι. Μα αν για όλους τους άλλους, την αρκούδα, τον ελέφαντα, το κακατούα, τον τοξοβόλο με τα πουά, τη θεία Μαριγούλα,
είναι απλώς ένα πράσινο –και μάλλον νόστιμο– μήλο, για το κορίτσι είναι ένα αβάσταχτο φορτίο που δεν μπορεί με τίποτα να σηκώσει. Ευτυχώς που υπάρχει αυτό το παράξενο πλάσμα, το βόι πατίνγκα που συμφωνεί μαζί της. Ναι, αλλά με το μήλο τι θα γίνει;
Μέσα από την εγγενή τάση των παιδιών να μεγεθύνουν εμπειρίες, συναισθήματα, προβλήματα το βιβλίο του βραβευμένου Δημήτρη Μπασλάμ «Ένα μήλο στο κεφάλι μου» μάς ταξιδεύει από το δέος, την αγωνία και την ανασφάλεια στη γνώση, την αποδοχή και το βίωμα. Ένα ταξίδι που χρειάζεται συμπαράσταση, εμπειρίες και κυρίως χρόνο! Μέχρι τα πράγματα να βρουν την πραγματική τους διάσταση. Μέχρι η λύση σε ένα πρόβλημα να φαντάζει απλή – όσο απλό και απολαυστικό είναι το να δαγκώσεις ένα μήλο!
Η έντονα πολύχρωμη μίνιμαλ εικονογράφηση της επίσης βραβευμένης Χρύσως Χαραλάμπους αποδίδει μοναδικά και με χιούμορ αυτή την αυθόρμητη, αστεία, φαντασιακή και ενίοτε δραματική παιδική ματιά.
Ένα βιβλίο από τις εκδόσεις Πατάκη που μειώνει τα βάρη και τα μεγέθη στην αντίληψη των παιδιών και βοηθά τους γονείς να θυμηθούν και να κατανοήσουν την παιδική οπτική του κόσμου!
Κάποιοι είδαν ένα βόι πατίνγκα –ή Wolpertinger, όπως το αποκαλούν στη Βαυαρία από όπου ξεκίνησε ο μύθος του– να τρέχει στα πυκνά δάση της Γερμανίας. Είχε κεφάλι κουνελιού, σώμα και φτερά πάπιας, κέρατα ελαφιού και πόδια σκίουρου. Άλλοι το είδαν να μασουλάει βατόμουρα και είπαν πως έχει κεφάλι λαγού, σώμα σκίουρου, φτερά γερακιού, πόδια φασιανού και κέρατα ελαφιού. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το βόι πατίνγα το βλέπει κάποιος μόνο όταν θέλει πραγματικά να δει ένα βόι πατίνγκα από κοντά.
Ένας φίλος φαντασίας και μια βουτιά στην ανεξερεύνητη και για πάντα συναρπαστική παιδική σκέψη. Γιατί εκεί τα πράγματα δεν είναι μόνο μεγάλα. Είναι και εντελώς φανταστικά!
Τον Δημήτρη Μπασλάμ μπορεί να τον έχετε δει να παίζει μπάσο σε κάποια συναυλία. Ίσως έχετε δει παραστάσεις που έχει σκηνοθετήσει. Ίσως έχετε ακούσει τραγούδια του στο ραδιόφωνο, μπορεί κάποια από τις εκπομπές του. Το πιο πιθανό είναι να έχετε διαβάσει ένα από τα βιβλία του, όπως Ο γαργαληστής και Ο Αγησίλαγος, ή κάποιο από τα βραβευμένα του, Το πουλόβερ, Η θυμωμένη μπετονιέρα, Πιθανότητες και Ο πιο δυνατός άνθρωπος.
Τη Χρύσω Χαραλάμπους ίσως την έχετε δει στο Victoria Park του Λονδίνου να ζωγραφίζει πολύχρωμα δέντρα ή να κάνει τάι τσι στον κήπο του σπιτιού της στη Λευκωσία. Σίγουρα όμως έχετε δει κάποιο από τα βραβευμένα της βιβλία σε Ελλάδα και Κύπρο, όπως το 1.000 τρόποι να στύψεις ένα λεμόνι της Δανάης Δάσκα, το Πουλόβερ του Δημήτρη Μπασλάμ ή το Ίδια έχουμε μαμά: Ιστορίες από το Γατουχάν της Στέλλας Μιχαηλίδου.
NEWSLETTER
Εγγραφείτε στο NewsLetter
Μετάβαση στο περιεχόμενο
