Τις απαντήσεις στα πιο συχνά ερωτήματα που δέχθηκε από τους διαδικτυακούς της φίλους έδωσε η Μαριαλένα Ρουμελιώτη, αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οδηγήθηκε σε καισαρική τομή, αλλά και την περιπέτεια που αντιμετώπισε με την υγεία της αμέσως μετά τη γέννηση του γιου της.
Η ίδια εξήγησε ότι εισήχθη προγραμματισμένα στο μαιευτήριο στις 40 εβδομάδες και δύο ημέρες κύησης, καθώς το μωρό ήταν αρκετά μεγάλο. Παρότι από την πρώτη στιγμή στόχος ήταν ο φυσιολογικός τοκετός, οι γιατροί προχώρησαν σε πρόκληση τοκετού με τεχνητούς πόνους. Η προσπάθειά της διήρκεσε συνολικά 25 ώρες, ενώ κατάφερε να φτάσει σε πλήρη διαστολή, παραμένοντας μάλιστα για περίπου μιάμιση ώρα χωρίς επισκληρίδιο.
Ωστόσο, παρά τη μεγάλη προσπάθεια, ο φυσιολογικός τοκετός δεν κατέστη δυνατός. Όπως αποκάλυψε, ο γιος της είχε πάρει τη σωστή θέση, όμως το μεγάλο του μέγεθος σε συνδυασμό με τη στενή λεκάνη της δεν επέτρεψαν την ασφαλή γέννησή του. Έτσι, σε συνεννόηση με την ιατρική ομάδα, αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί καισαρική τομή, μια επιλογή που, όπως τόνισε, αποδείχθηκε η ασφαλέστερη τόσο για την ίδια όσο και για το μωρό.
Οι δυσκολίες όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Λίγο μετά την επέμβαση εμφάνισε πυρετό που έφτασε έως και τους 38,5 βαθμούς Κελσίου, προκαλώντας έντονη ανησυχία. Οι γιατροί προχώρησαν άμεσα σε εκτεταμένες εξετάσεις, προκειμένου να εντοπιστεί η αιτία.
Τελικά, όπως ανέφερε, διαπιστώθηκε ότι ο τοκετός ενεργοποίησε ένα μικρόβιο που υπάρχει φυσιολογικά στον οργανισμό των ανθρώπων, με αποτέλεσμα να εμφανιστεί η λοίμωξη και ο υψηλός πυρετός. Με τη χορήγηση της κατάλληλης αντιβιοτικής αγωγής η κατάσταση βελτιώθηκε σταδιακά, ενώ η θεραπεία συνεχίστηκε και μετά την επιστροφή της στο σπίτι.

Η Μαριαλένα Ρουμελιώτη παραδέχθηκε ότι οι πρώτες ημέρες μετά τη γέννηση του παιδιού της ήταν ιδιαίτερα δύσκολες, καθώς κλήθηκε να διαχειριστεί ταυτόχρονα την ανάρρωση από την καισαρική, τον θηλασμό, τη φροντίδα του νεογέννητου και τον πυρετό. Όπως ανέφερε, σήμερα έχει αναρρώσει πλήρως και πλέον απολαμβάνει τις πρώτες στιγμές με τον γιο της, αφήνοντας πίσω αυτή τη δύσκολη εμπειρία.
Χαρακτηριστικά ανέφερε στα stories της τα εξής: Story 1 – Ερώτηση: Γιατί τελικά γέννησες με καισαρική και όχι με φυσιολογικό τοκετό; «Πάμε να ξεκινήσουμε με την πιο συχνή ερώτηση… Λοιπόν μπήκα προγραμματισμένα στο μαιευτήριο στις 40 εβδομάδες και 2 μέρες, γιατί ο μπέμπης ήταν αρκετά μεγάλος. Ξεκινήσαμε πρόκληση τοκετού με τεχνητούς πόνους, με στόχο από την πρώτη στιγμή να γεννήσω φυσιολογικά. Προσπάθησα 25 ολόκληρες ώρες». «Έφτασα σε πλήρη διαστολή (10 εκατοστά) και μάλιστα έμεινα περίπου μιάμιση ώρα χωρίς επισκληρίδιο. Η γιατρός μου έλεγε πως μόνο που έφτασα σε πλήρη διαστολή ήταν κάτι που δεν περίμενε». «Ο μικρός είχε πάρει σωστή θέση, όμως ήταν αρκετά μεγάλος και, σε συνδυασμό με τη δική μου πολύ στενή λεκάνη, δεν μπορούσε να βγει φυσιολογικά. Υπάρχουν στιγμές που, όσο κι αν προσπαθείς, η φύση αποφασίζει διαφορετικά. Και τότε το μόνο που έχει σημασία είναι να έρθει το μωρό σου στον κόσμο με ασφάλεια». «Έτσι, μετά από τόσες ώρες προσπάθειας, γεννήσαμε με καισαρική. Και αυτό ήταν τελικά το καλύτερο για εμένα και τον μπέμπη».
Story 2 Ερώτηση: Τι συνέβη με την υγεία σου μετά τον τοκετό; Αυτή είναι η φωτογραφία που ήθελα να βλέπω κάθε φορά που έβαζα θερμόμετρο.
«Δυστυχώς, μετά την καισαρική ανέβασα πυρετό μέχρι και 38,5°C, κάτι που δεν ήταν αναμενόμενο. Όπως καταλαβαίνετε, ανησυχήσαμε όλοι πάρα πολύ». «Όλη η ιατρική ομάδα του @omilosiaso ήταν φυσικά δίπλα μου, και μετά από αμέτρητες εξετάσεις που κάναμε για να δούμε τελικά τι έχει συμβεί… διαπιστώθηκε πως με τον τοκετό «ξύπνησε» ένα μικρόβιο που έχουμε όλοι άνθρωποι στον οργανισμό μας, το οποίο μου προκάλεσε τον πυρετό. Μόλις μου έδωσαν την κατάλληλη αντιβίωση, άρχισα να γίνομαι καλύτερα, βέβαια την αγωγή την συνέχισα και στο σπίτι». «Δεν θα σας κρύψω ότι ήταν μία δύσκολη περίοδος. Προσπαθούσα να διαχειριστώ τις πρώτες μέρες με τον μπέμπη, τον θηλασμό, την ανάρρωση από την καισαρική και, ταυτόχρονα, τον πυρετό. Δεν ήταν εύκολο, αλλά ευτυχώς όλα αυτά ανήκουν πλέον στο παρελθόν». «Σήμερα είμαι 100% καλά και αυτό είναι το μόνο που έχει σημασία».




