Μια μητέρα συνελήφθη επειδή φέρεται να χαστούκισε με δύναμη τον 6χρονο γιο της σε παραλία της Αιγιάλειας. Ωστόσο, ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση από την ίδια την είδηση προκαλούν τα σχόλια που ακολούθησαν στα social media – σχόλια που δείχνουν ότι, για ένα μέρος της κοινωνίας, το χαστούκι εξακολουθεί να θεωρείται μια αποδεκτή μορφή «διαπαιδαγώγησης».
Το περιστατικό συνέβη τη Δευτέρα 10 Αυγούστου, μπροστά σε άλλους λουόμενους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, γυναίκες που βρίσκονταν στην παραλία είδαν τη μητέρα να χαστουκίζει το παιδί και ενημέρωσαν τις αστυνομικές αρχές.
Αστυνομικοί έφτασαν στο σημείο και συνέλαβαν τόσο τη μητέρα όσο και τον πατέρα του 6χρονου. Σε βάρος της μητέρας σχηματίστηκε δικογραφία για σωματική βλάβη και ενδοοικογενειακή βία, ενώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο πατέρας συνελήφθη επειδή ήταν παρών και δεν παρενέβη. Με εισαγγελική εντολή το παιδί μεταφέρθηκε στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο, ενώ οι γονείς αφέθηκαν στη συνέχεια ελεύθεροι ενόψει της δικαστικής διαδικασίας.
«Κι εμείς φάγαμε χαστούκια και γίναμε άνθρωποι»
Κάτω από τις αναρτήσεις που μετέδωσαν την είδηση δημιουργήθηκε ένα πραγματικά έντονο debate. Ανάμεσα στα σχόλια διαβάζει κανείς φράσεις όπως:
«Οι γονείς μας τότε έπρεπε να είχαν φάει δις ισόβια».
«Ντροπή. Φάγαμε χαστούκια και γίναμε άνθρωποι».
«Μία σφαλιάρα έριξε σαν γονιός και η άλλη πήρε τηλέφωνο».
Ακόμη πιο ανησυχητικά είναι τα σχόλια που στρέφονται εναντίον της γυναίκας που ειδοποίησε την Αστυνομία. Κάποιος, μάλιστα, έγραψε ότι εκείνη «θέλει μια μήνυση για να μάθει να φέρεται». Άλλοι χρήστες υποστήριξαν ότι οι γονείς «έχουν ξεφύγει από τον ρόλο τους», ενώ αρκετοί θεώρησαν τη σύλληψη υπερβολική, επειδή επρόκειτο –όπως σημείωσαν– για «μία μόνο σφαλιάρα».
Και κάπως έτσι, αντί η συζήτηση να επικεντρωθεί στο δικαίωμα ενός 6χρονου παιδιού να μη δέχεται σωματική βία, μεταφέρθηκε στο εάν ένας τρίτος έχει το δικαίωμα να παρέμβει στον τρόπο με τον οποίο ένας γονιός «μεγαλώνει το παιδί του».
Το χαστούκι δεν είναι ιδιωτική οικογενειακή υπόθεση
Το επιχείρημα «κι εμείς φάγαμε ξύλο και δεν πάθαμε τίποτα» επανέρχεται κάθε φορά που ανοίγει η συζήτηση για τη σωματική τιμωρία. Το ότι, όμως, μια πρακτική χρησιμοποιήθηκε από προηγούμενες γενιές δεν την κάνει αυτομάτως σωστή. Ούτε το ότι ένας ενήλικας θεωρεί πως «δεν έπαθε τίποτα» ακυρώνει όσα γνωρίζουμε σήμερα για τις συνέπειες της σωματικής τιμωρίας.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει ως σωματική τιμωρία κάθε χρήση σωματικής δύναμης με σκοπό την πρόκληση πόνου ή δυσφορίας, ακόμη και όταν αυτή χαρακτηρίζεται «ελαφριά». Τα επιστημονικά δεδομένα τη συνδέουν με αυξημένη επιθετικότητα, προβλήματα συναισθηματικής και ψυχικής υγείας και επιβάρυνση της σχέσης μεταξύ γονέα και παιδιού.
Και στην Ελλάδα η ενδοοικογενειακή βία αποτελεί ποινικό αδίκημα και διώκεται αυτεπαγγέλτως, σύμφωνα με την ενημέρωση της Ελληνικής Αστυνομίας.
Άλλο η κατανόηση του γονέα και άλλο η δικαιολόγηση της βίας
Ένας γονιός μπορεί να εξαντληθεί. Μπορεί να θυμώσει, να χάσει την ψυχραιμία του και να κάνει ένα σοβαρό λάθος. Η γονεϊκότητα δεν απαιτεί τελειότητα και η καταδίκη ενός ανθρώπου μέσα από μερικές γραμμές μιας είδησης δεν βοηθά κανέναν. Η κατανόηση, όμως, της ανθρώπινης αδυναμίας δεν σημαίνει κανονικοποίηση της πράξης.
Μπορούμε να πούμε ταυτόχρονα ότι ένας γονιός που χάνει τον έλεγχο χρειάζεται υποστήριξη και ότι ένα παιδί που δέχεται χτύπημα χρειάζεται προστασία. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο.
Ίσως, λοιπόν, το σημαντικότερο ερώτημα που αφήνει πίσω της αυτή η υπόθεση δεν είναι εάν η σύλληψη ήταν «υπερβολική». Είναι γιατί, το 2026, εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι μια συμπεριφορά που θα θεωρούσαμε απαράδεκτη απέναντι σε οποιονδήποτε ενήλικα γίνεται αποδεκτή όταν αποδέκτης της είναι ένα παιδί – το πιο μικρό και ανυπεράσπιστο μέλος μιας οικογένειας.
NEWSLETTER
Εγγραφείτε στο NewsLetter
Μετάβαση στο περιεχόμενο
