Μετάβαση στο περιεχόμενο
Μια γυναίκα μπορεί να γεννήσει πρόωρα, εάν έχει οικογενειακό ιστορικό πρόωρου τοκετού, σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες των πανεπιστημίων του Νεγκέβ του Ισραήλ.
Το 34% των 2.300 μητέρων και κορών που μελετήθηκαν, είχαν γεννήσει πρόωρα σε κάποια από τις κυήσεις τους, ανεξαρτήτως ηλικίας ή φυλής.Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι ακόμη και αν η θεία, αδελφή της μητέρας είχαν πρόωρους τοκετούς, ο κίνδυνος πρόωρου τοκετού ήταν 30% υψηλότερος από το κανονικό εξηγεί ο γυναικολόγος Στέργιος Παπαχατζόπουλος.
Μέχρι πρόσφατα, ήταν περιορισμένες οι γνώσεις μας για τον πιθανό ρόλο που παίζουν τα γονίδια στους παθογενετικούς μηχανισμούς του πρόωρου τοκετού. Τα τελευταία όμως 20 χρόνια, συνεχώς πληθαίνουν οι μελέτες και οι έρευνες και ενισχύουν την άποψη ότι ο πρόωρος τοκετός έχει γενετική προδιάθεση.
Γυναίκες με ιστορικό ενός πρόωρου τοκετού διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να ξαναγεννήσουν πρόωρα σε μια επόμενη εγκυμοσύνη. Η πιθανότητα αυτή κυμαίνεται από 15-18%, σε σχέση με το γενικό πληθυσμό, εάν έχει προηγηθεί ένας πρόωρος τοκετός και φθάνει στο 32% εάν έχουν προηγηθεί δύο ή περισσότεροι πρόωροι τοκετοί. Υπάρχει μάλιστα η τάση να συμβαίνουν οι πρόωροι τοκετοί στις ίδιες περίπου εβδομάδες εγκυμοσύνης. Αυτό είναι απόδειξη, ότι υπάρχει κληρονομική προδιάθεση για τον πρόωρο τοκετό.
Ένα ακόμη στοιχείο που ενισχύει την ίδια άποψη, είναι ότι οι γυναίκες της μαύρης φυλής παρουσιάζουν διπλάσια συχνότητα πρόωρου τοκετού, σε σύγκριση με τις λευκές γυναίκες με παρόμοιες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες ζωής.
Επιπλέον, έχουν ανακαλυφθεί συγκεκριμένες γονιδιακές μεταλλάξεις και πολυμορφισμοί σε ορισμένα γονίδια, τα οποία προκαλούν την υπερπαραγωγή των προφλεγμονωδώνκυτταροκινών με συνέπεια την παραγωγή προσταγλανδινών Ε2 και F2α. Το αποτέλεσμα της δράσης των προσταγλανδινών είναι να συσπαστεί το μυομήτριο και έτσι να προκληθεί σε πρόωρος τοκετός.
