Μετάβαση στο περιεχόμενο
Η αλήθεια πίσω από την «διπλή» τους συμπεριφορά. Έχετε παρατηρήσει ποτέ το παιδί σας να είναι το τέλειο αγγελούδι στο σχολείο, ενώ στο σπίτι να δείχνει μια εντελώς διαφορετική πλευρά του; Ή, αντίστροφα, να σας περιγράφουν οι δάσκαλοι μια δύσκολη συμπεριφορά που δεν αναγνωρίζετε στο σπίτι; Αν ναι, δεν είστε οι μόνοι.
Γιατί αλλάζουν συμπεριφορά;
Η ψυχολόγος Sarah Ockwell-Smith, στο βιβλίο της «Δεν θέλουν τιμωρία, αγάπη θέλουν» (εκδόσεις Διόπτρα), εξηγεί πως τα παιδιά στο σχολείο καταβάλλουν τεράστια προσπάθεια για να ανταποκριθούν στις προσδοκίες: να ακολουθούν κανόνες, να ακούνε, να συνεργάζονται. Αυτό, όσο φυσιολογικό κι αν φαίνεται, είναι ιδιαίτερα κουραστικό.
Έτσι, όταν επιστρέφουν στο σπίτι –τον χώρο όπου νιώθουν απόλυτη ασφάλεια– αφήνουν τη «μάσκα» να πέσει. Δεν χρειάζεται πια να προσποιούνται, να συγκρατούνται ή να αποδεικνύουν κάτι. Μπορούν απλώς να είναι ο εαυτός τους.
Τι σημαίνει αυτό για εσάς;
Όταν το παιδί ξεσπάει σε εσάς, όσο κουραστικό κι αν είναι, αποτελεί στην πραγματικότητα μια πράξη εμπιστοσύνης και αγάπης. Σας δείχνει ότι μαζί σας μπορεί να εκφράσει τα πιο δύσκολα συναισθήματα, χωρίς φόβο ότι θα απορριφθεί. Είναι σαν να σας λέει:
«Σε αγαπώ. Μαζί σου νιώθω ασφάλεια να φανώ αληθινός».
Πώς να το διαχειριστείτε
Αποδεχτείτε τα συναισθήματα: μην τα καταπιέζετε ή τα σταματάτε.
Δώστε χώρο για εκτόνωση: αφήστε το παιδί να μιλήσει, να κλάψει ή να εκφραστεί.
Δείξτε κατανόηση: ακόμη κι αν νιώθετε εξαντλημένοι, θυμηθείτε ότι είναι ένα «κομπλιμέντο» – σας εμπιστεύεται περισσότερο από οποιονδήποτε.
Η «διαφορά» συμπεριφοράς δεν σημαίνει ότι το παιδί είναι διπρόσωπο ή ότι εσείς κάνετε κάτι λάθος. Σημαίνει απλώς ότι στο σπίτι βρίσκει το ασφαλές λιμάνι που χρειάζεται για να αποφορτιστεί. Και αυτό είναι ένα από τα πιο όμορφα, αλλά και απαιτητικά, κομμάτια της γονεϊκότητας.
