Τις προάλλες μιλούσα με μια μαμά και κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της κουβέντας μας αναστέναξε και μου είπε: «Θέλω απλώς ο γιος μου να με ακούει! Γιατί πρέπει να είναι τόσο δύσκολο;!» Ξέρω πόσο φυσιολογικό και ανακουφιστικό ακούγεται αυτό το συναίσθημα.
Και είναι πράγματι ένα από τα πιο συχνά παράπονα που κάνουμε εμείς οι γονείς. Ζητάμε από το παιδί μας να ετοιμαστεί γρήγορα για το σχολείο– να ντυθεί, να σταματήσει να πετάει πράγματα, να βουρτσίσει τα δόντια του, να κλείσει την οθόνη – και αντί για ένα απλό «εντάξει», μας απαντά με γκρίνια, καθυστέρηση, άρνηση…
Γιατί η τυφλή υπακοή δεν είναι ο στόχος στη γονεϊκότητα;
Ας το συζητήσουμε. Μπορούμε να περιμένουμε την υπακοή των παιδιών μας έχοντας αυτή την προσέγγιση γονεϊκότητας; Βασικά είτε το ονομάσουμε συνειδητή γονεϊκότητα, γονεικότητα με σεβασμό ή κάτι άλλο σχετικό, το ερώτημα παραμένει:
Μπορούμε να περιμένουμε την άμεση και αδιαπραγμάτευτη υπακοή του παιδιού μας; Την υπακοή εκείνη όπου το παιδί μας θα μας ακούσει αμέσως, την πρώτη φορά που θα του μιλήσουμε, χωρίς ερωτήσεις και χωρίς ενστάσεις;
Η σύντομη απάντηση είναι ΟΧΙ!
Περιμένετε όμως, γιατί υπάρχει κάτι πιο σημαντικό εδώ. Δεν σας προτείνω να αφήσετε το παιδί σας να κάνει ό,τι θέλει. Δεν πρόκειται για αυτό.
Ας το δούμε λίγο πιο προσεκτικά.
Τι εννοούμε όταν λέμε «υπακοή»;
Για τους περισσότερους από εμάς, η «υπακοή» είναι η άμεση και αδιαπραγμάτευτη συμμόρφωση με κάτι. Στην πράξη σημαίνει: «Κάνε αυτό που σου λέω τώρα, επειδή το λέω εγώ». Χωρίς αντιρρήσεις. Χωρίς δισταγμούς. Χωρίς αντίσταση.
«Ανατρέφοντας παιδιά με εσωτερική πυξίδα»
Και είναι αλήθεια ότι πολλοί από εμάς μεγαλώσαμε σε σπίτια όπου αυτός ήταν ο γενικός κανόνας. Οι γονείς μας περίμεναν από εμάς να υπακούμε αμέσως, και αν δεν το κάναμε, υπήρχαν συνέπειες. Συνήθως βασισμένες στον φόβο: φωνές, απειλές, ντροπή, τιμωρία. Η σκληρή αλήθεια εδώ λοιπόν είναι πως μπορείς πράγματι να έχεις, να πετύχεις αυτό το είδος υπακοής από το παιδί σου, αλλά μόνο αν είσαι διατεθειμένος να χρησιμοποιείς φόβο, εκφοβισμό ή συναισθηματική αποσύνδεση για να το πετύχεις.
Είμαι όμως σίγουρη – για να είσαι εδώ – ότι αυτός δεν είναι ο δρόμος που θέλεις να ακολουθήσεις. Είσαι εδώ γιατί προσπαθείς να γίνεις ένας διαφορετικός γονιός. Να χτίσεις μια καλύτερη σχέση με το παιδί σου. Να μεγαλώσεις παιδιά που έχουν συναισθηματική επίγνωση, σεβασμό προς τους άλλους αλλά και προς τον εαυτό τους.
«Χτίζοντας εμπιστοσύνη αντί για φόβο»
Κι άρα αυτό σημαίνει πως η παραδοσιακή υπακοή, όπως την ξέραμε μέχρι σήμερα, δεν είναι πια ο στόχος μας. Και θα μου πείτε… αν όχι η υπακοή, τότε τι;
Αν δεν στοχεύουμε στην άμεση, αδιαπραγμάτευτη συμμόρφωση, τότε σε τι στοχεύουμε;
Στοχεύουμε σε:
• Συνεργασία
• Συνεργατικότητα
• Ανοιχτή επικοινωνία
• Συναισθηματική ρύθμιση
• Εσωτερικά κίνητρα
• ΚΑΙ όχι στο φόβο εξωτερικών συνεπειών
Και ναι, αυτό είναι εφικτό. Απλώς χρειάζεται πρώτα μια αλλαγή στον τρόπο που σκεφτόμαστε. Όταν δίνεις στο παιδί χώρο να εκφράσει τα συναισθήματά του, να κάνει ερωτήσεις, να έχει λόγο, δεν μπορείς να εκπλήσσεσαι όταν το κάνει. Με άλλα λόγια, δεν μπορούμε να διαλέγουμε πότε θα είμαστε οκ και πότε όχι με το να εκφράζει τα συναισθήματά του. Του δίνουμε εμείς τα εργαλεία για να σκέφτεται μόνο του, κι αυτό σημαίνει πως μερικές φορές θα χρησιμοποιήσει αυτά τα εργαλεία για να αντισταθεί και σε εμάς.
Θα ακούσεις πιθανότατα: «Μα γιατί;», «Δεν θέλω!» ή «Δεν είναι δίκαιο!» Αυτό λοιπόν δεν σημαίνει πως κάτι πάει στραβά. Σημαίνει πως κάτι λειτουργεί.
Γιατί μεγαλώνεις έναν άνθρωπο με φωνή.
Ναι αλλά, εξακολουθώ να περιμένω να με ακούει, σωστά;
Ναι, φυσικά. Η συνεργασία παραμένει απαραίτητη. Κανείς δεν θέλει χάος.
Αλλά αντί να την επιβάλλουμε μέσω του φόβου ή της βίας, καθοδηγούμε το παιδί μας μέσα από σύνδεση, συνέπεια και σαφήνεια.
Και όταν το παιδί μας νιώθει συναισθηματικά ασφαλές, συνδεδεμένο μαζί μας και εμπιστεύεται την ηγεσία μας, τότε έχουμε πολύ περισσότερες πιθανότητες να συνεργαστούμε — ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές.
Αυτό είναι λοιπόν το ζητούμενο:
• ΌΧΙ στην τυφλή υπακοή
• ΝΑΙ στον αμοιβαίο σεβασμό, εμπιστοσύνη και εσωτερικό κίνητρο.
• Όχι «κάνε το γιατί αλλιώς…»
• ΝΑΙ στο «σε εμπιστεύομαι ότι θα το καταφέρεις και θα σε καθοδηγήσω στις δύσκολες στιγμές».
Φυσικά αυτό απαιτεί υπομονή, επανάληψη, παραδείγματα, επιβεβαίωση, αναστοχασμό και κυρίως το να είμαστε εκεί τη συγκεκριμένη στιγμή! Εκείνη τη στιγμή, χωρίς σκέψεις για το τι παιδί μεγαλώνουμε, και τι γονείς είμαστε… Αυτά είναι τα εργαλεία μας!
Παράδειγμα
Θέλουμε το παιδί μας να καθαρίσει το δωμάτιό του.
Δες τη διαφορά:
• «Καθάρισε το δωμάτιό σου αλλιώς…μπλα, μπλα, μπλα (συνήθως εξαπολύουμε απειλές που δεν υλοποιούμε κιόλας!)»
Ή μήπως…
• «Το δωμάτιό σου πρέπει να τακτοποιηθεί. Το καταλαβαίνω ότι βαριέσαι, αλλά πρέπει να γίνει. Είναι θέμα υγιεινής. Και πίστεψέ με θα νιώσεις πολύ καλύτερα και εσύ όταν το δεις τακτοποιημένο, θα δεις ότι νιώσεις πολύ καλά με τον εαυτό σου όταν το κάνεις. Πες μου αν θέλεις βοήθεια στην οργάνωσή του. Είμαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρεις. Σε περιμένω όταν τελειώσεις να κάνουμε …»
Βλέπεις τη διαφορά στη νοοτροπία;
Η πρώτη προσέγγιση απαιτεί συμμόρφωση μέσω φόβου και απειλών. Η δεύτερη ενθαρρύνει τη συνεργασία μέσω καθοδήγησης και σκοπού.
Όταν καθοδηγούμε με σύνδεση, τα παιδιά είναι πιο πιθανό να συνεργαστούν, όχι επειδή μας φοβούνται, αλλά επειδή μας εμπιστεύονται και νιώθουν ενδυναμωμένα να ανταποκριθούν σε αυτό που τους ζητάμε.
Και ναι, αυτό παίρνει περισσότερο χρόνο και υπομονή στην αρχή! Ποτέ δεν είπαμε ότι υπάρχει μαγικό ραβδάκι… Αλλά μακροπρόθεσμα χτίζεις κάτι πολύ πιο σταθερό, που είναι μια εσωτερική πυξίδα του παιδιού σου. Εσύ ο καπετάνιος του πλοίου σας.
Την επόμενη φορά λοιπόν που θα σκεφτείς:
«Γιατί δεν με ακούει απλώς το παιδί μου;»
Σταμάτα. Πάρε μια ανάσα. Και ρώτησε τον εαυτό σου: Αναζητώ την άμεση υπακοή του… ή χτίζω εμπιστοσύνη και δεξιότητες;
Με λίγα λόγια ανταλλάσσουμε την άμεση υπακοή με κάτι πολύ βαθύτερο:
✔️ Μια σχέση βασισμένη στην εμπιστοσύνη
✔️ Ένα παιδί που νιώθει ότι το βλέπουν και ότι είναι ασφαλές
✔️ Ένα θεμέλιο για συναισθηματική ωριμότητα και αυτοπειθαρχία
Back to School Sales 30% webinar «Κατανοώντας την Εφηβεία»

«Θέλω απλώς να μπορώ να επικοινωνώ με το παιδί μου!» Πόσες φορές δεν το έχεις σκεφτεί κι εσύ; Όταν όμως ο έφηβος αντιστέκεται, καθυστερεί, διαπραγματεύεται ή απλώς λέει «όχι», είναι φυσικό να αναρωτιόμαστε:
“Γιατί είναι τόσο δύσκολο να κάνει απλά αυτό που του ζητάω;”
Η αλήθεια είναι πως πίσω από αυτές τις στιγμές κρύβεται μια μεγάλη ευκαιρία: να ξαναδούμε τι πραγματικά περιμένουμε από τα παιδιά μας και –κυρίως– τι είδους σχέση θέλουμε να χτίσουμε μαζί τους.
Στο webinar “Κατανοώντας την Εφηβεία” έχω για εσένα πρακτικές λύσεις & επιστημονικά εργαλεία για να επικοινωνείτε καλύτερα με το έφηβο παιδί σου.
✅Ποιες είναι οι βιολογικές, συναισθηματικές και κοινωνικές αλλαγές που βιώνουν οι έφηβοι;
✅Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σήμερα και τι συναισθήματα τους δημιουργούν;
✅ Ποιες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε οι γονείς των εφήβων και πώς να μπορούμε να τις διαχειριστούμε;
✅ Μαθαίνουμε πρακτικές στρατηγικές για αποτελεσματική επικοινωνία που ενισχύει τη σχέση γονέα-εφήβου.
✅Ανακαλύπτουμε τρόπους να παρέχουμε υποστήριξη σε κρίσιμες στιγμές της εφηβείας.
Και μιας που βρισκόμαστε σε περίοδο Back To School, θυμίζω ότι όλα τα online σεμινάρια γονέων είναι διαθέσιμα με 30% έκπτωση για λίγες ακόμα μέρες!
Διάβασε τι μοιράζονται άλλοι γονείς που συμμετείχαν στο webinar:
“Με βοήθησε να καταλάβω πραγματικά το παιδί μου.”
“Οι πρακτικές συμβουλές έκαναν τη διαφορά στην καθημερινότητά μας.”
“Με απλά λόγια και παραδείγματα κατάλαβα τι μπορώ να αλλάξω εγώ στην καθημερινότητά μας. Και δούλεψε!”
Θέλεις κι εσύ να νιώσεις σιγουριά στη σχέση με τον έφηβό σου;
Κλείσε θέση τώρα
Προλαβαίνεις κι εσύ να δεις στην πράξη τι διαφορά!
✨ Απόκτησε τώρα το μαγνητοσκοπημένο webinar για να το παρακολουθήσεις σύμφωνα με το δικό σου διαθέσιμο χρόνο! Μόνο για λίγες μέρες, εξασφάλισε το με έκπτωση!
Με αγάπη,
Εύη








