Όταν το παιδί ξεχνά.. μπερδεύεται ή αποσυντονίζεται: Είναι θέμα προσοχής ή ωρίμανσης;

Έχεις παρατηρήσει ποτέ το παιδί σου να ξεχνά τι του είπες πριν λίγο; Να μπερδεύεται στις οδηγίες ή να χάνει τη σειρά του σε ένα παιχνίδι; Πολλές φορές, η πρώτη σκέψη που έρχεται στους γονείς είναι: «Δεν προσέχει αρκετά».

Γράφει η Ελευθερία Κουτσιούμπα, Παιδαγωγός με ειδίκευση στην Ειδική Αγωγή 

Η πραγματικότητα όμως είναι πιο σύνθετη και πολύ πιο καθησυχαστική. Ο παιδικός εγκέφαλος δεν είναι έτοιμος από την αρχή! Η μνήμη, η συγκέντρωση και η οργάνωση δεν είναι δεξιότητες που εμφανίζονται ξαφνικά. Ο παιδικός εγκέφαλος αναπτύσσεται σταδιακά και χρειάζεται χρόνο για να μάθει να διαχειρίζεται πολλές πληροφορίες ταυτόχρονα.
Όταν λοιπόν ένα παιδί ξεχνά ή μπερδεύεται, δεν σημαίνει ότι δεν προσέχει ή ότι δεν θέλει να συνεργαστεί. Σημαίνει ότι ο εγκέφαλός του δεν είναι ακόμα πλήρως ώριμος για να επεξεργαστεί ταυτόχρονα όλα αυτά που του ζητάμε.

Προσοχή ή ωρίμανση λοιπόν;

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε παιδιά που δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν λόγω προσοχής και σε παιδιά που ακόμα δεν έχουν φτάσει σε ένα συγκεκριμένο στάδιο ωρίμανσης:
• Προσοχή: Το παιδί μπορεί να έχει τη δυνατότητα αλλά αποσπάται εύκολα λόγω ερεθισμάτων ή κόπωσης.
• Ωρίμανση: Το παιδί δεν έχει αναπτύξει ακόμα τις γνωστικές δεξιότητες που χρειάζονται για να θυμηθεί ή να οργανώσει πληροφορίες.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι μικρές δυσκολίες μνήμης και οργάνωσης είναι θέμα ωρίμανσης και όχι έλλειψης προσοχής ή διάθεσης.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς

Η κατανόηση είναι το πρώτο βήμα. Αντί να επιπλήττουμε το παιδί, μπορούμε να το στηρίξουμε με πρακτικά βήματα:
• Λιγότερες οδηγίες κάθε φορά: Μικρά, κατανοητά βήματα διευκολύνουν τη μνήμη.
• Επανάληψη: Όσο πιο συχνά επαναλαμβάνεται μια πληροφορία, τόσο πιο πιθανό είναι να «καρφωθεί» στον εγκέφαλο.
• Οπτική στήριξη: Σημειώσεις, εικόνες ή ρουτίνες βοηθούν το παιδί να παραμείνει συγκεντρωμένο.
• Υπομονή και συνέπεια: Το παιδί χρειάζεται χρόνο και σταθερότητα για να αναπτύξει τις δεξιότητές του.

Αγαπητοί μου γονείς..θυμηθείτε..
Δε μεγαλώνουμε ένα παιδί «που δεν προσέχει». Μεγαλώνουμε έναν εγκέφαλο που σχηματίζεται και ωριμάζει.
Η κατανόηση, η υπομονή και η σωστή καθοδήγηση είναι πολύ πιο αποτελεσματικά από τον θυμό ή την πίεση. Κάθε μικρό βήμα που κάνουμε για να στηρίξουμε το παιδί μας είναι ένα λιθαράκι στην ανάπτυξή του.