Η ούρηση σε καθιστή θέση στα αγόρια αποτελεί ένα θέμα που συχνά προκαλεί ερωτήματα στους γονείς, ιδιαίτερα όταν ένα παιδί επιλέγει να χρησιμοποιεί την τουαλέτα με αυτόν τον τρόπο.
Σύμφωνα με τον παιδοχειρουργό Μιχάλη Παγώνη, η καθιστή ούρηση μπορεί να είναι απολύτως φυσιολογική στα πρώτα χρόνια της ζωής ή να αποτελεί επιλογή που σχετίζεται απλώς με την άνεση του παιδιού. Ωστόσο, όταν εμφανίζεται ξαφνικά ή συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, είναι σημαντικό να διερευνηθεί η πιθανή αιτία.
Στα μικρά αγόρια, ιδιαίτερα στην ηλικία των 2 έως 5 ετών, η καθιστή θέση είναι αρκετά συνηθισμένη, καθώς τα παιδιά βρίσκονται ακόμη στη διαδικασία εκμάθησης της χρήσης της τουαλέτας. Η συγκεκριμένη στάση μπορεί να τους προσφέρει μεγαλύτερη σταθερότητα και αίσθημα ασφάλειας, κάνοντας τη διαδικασία λιγότερο αγχωτική.
Η προτίμηση για ούρηση σε καθιστή θέση μπορεί, ωστόσο, να παρατηρηθεί και σε παιδιά που αντιμετωπίζουν ορισμένες ανατομικές ή λειτουργικές δυσκολίες. Μεταξύ των πιθανών παραγόντων που αναφέρονται είναι η στένωση της ουρήθρας, ο υποσπαδίας, μετεγχειρητικές ουλές ή πόνος στην περιοχή του πέους και του περίνεου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως σε παιδιά με υπερδραστήρια κύστη ή δυσλειτουργική ούρηση, η καθιστή θέση μπορεί να διευκολύνει τη χαλάρωση των μυών του πυελικού εδάφους και να κάνει την ούρηση πιο εύκολη.
Παράλληλα, ρόλο μπορεί να διαδραματίζουν και ψυχολογικοί ή κοινωνικοί παράγοντες. Η ντροπή, το άγχος ή οι συνθήκες που επικρατούν στο σχολικό περιβάλλον είναι πιθανό να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο ένα παιδί χρησιμοποιεί την τουαλέτα. Η συμπεριφορά αυτή, επομένως, δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται αυτόματα ως ένδειξη προβλήματος, αλλά να αξιολογείται σε συνδυασμό με τη συνολική εικόνα του παιδιού.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να επηρεάζει τη λειτουργία της ουροδόχου κύστης και την ούρηση. Η καθιστή θέση μπορεί σε ορισμένα παιδιά να διευκολύνει τη χαλάρωση του πυελικού εδάφους και κατ’ επέκταση τη διαδικασία της ούρησης.
Το βασικό μήνυμα για τους γονείς είναι ότι η καθιστή ούρηση από μόνη της δεν αποτελεί απαραίτητα λόγο ανησυχίας. Στα μικρότερα παιδιά μπορεί να αποτελεί μέρος της φυσιολογικής διαδικασίας εκμάθησης της τουαλέτας ή απλώς μια στάση που τους προσφέρει μεγαλύτερη άνεση. Εάν όμως η συγκεκριμένη συμπεριφορά εμφανιστεί ξαφνικά ή συνδυάζεται με πόνο, δυσκολία στην ούρηση, αλλαγές στη συχνότητα της ούρησης ή άλλα συμπτώματα, χρειάζεται αξιολόγηση από παιδίατρο ή παιδοχειρουργό, ώστε να αποκλειστούν τυχόν υποκείμενες αιτίες.



