Πότε να ανησυχήσετε για την επιθετικότητα του νηπίου σας

Αναρωτιέστε γιατί το νήπιό σας είναι τόσο θυμωμένο και επιθετικό; Μάθετε περισσότερα για την επιθετικότητα στην προσχολική ηλικία και πότε χρειάζεται ανησυχία. Ως γονείς, θα θέλατε το παιδί σας να είναι πάντα γλυκό και ευγενικό, αλλά δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Μπορεί να παρατηρήσετε επιθετική συμπεριφορά — χτυπήματα, σπρωξίματα ή ακόμα και δαγκώματα — όταν το παιδί σας παίζει με συνομήλικους.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP), αυτά τα ξεσπάσματα είναι φυσιολογικά. Αυτό συμβαίνει επειδή το παιδί σας μόλις αρχίζει να μαθαίνει τον αυτοέλεγχο και τη ρύθμιση των συναισθημάτων. Οι επιθετικές πράξεις είναι συχνά ένας τρόπος να δείξει ανεξαρτησία, να εκφράσει απογοήτευση και να δοκιμάσει κοινωνικές δεξιότητες.

Παρακάτω, ειδικοί εξηγούν τις πιο συνηθισμένες αιτίες, αξιόπιστες λύσεις και πότε να ανησυχήσετε για την επιθετικότητα του νηπίου σας.

Αιτίες της επιθετικότητας στα νήπια

Η επιθετικότητα πηγάζει από τις νέες δεξιότητες που αρχίζει να αναπτύσσει το παιδί: κατανόηση κοινωνικών σημάτων, γλώσσα, έλεγχος παρορμήσεων, ρύθμιση συναισθημάτων και όρια. Μερικές φορές αισθάνεται απογοητευμένο ή καταβεβλημένο και αντιδρά άσχημα επειδή δεν ξέρει ακόμη πώς να διαχειριστεί την κατάσταση.

Η επιθετικότητα μπορεί επίσης να προκύψει από θυμό ή θέματα «ιδιοκτησίας». Ένα παιχνίδι που του πήραν, ή μια τούφα μαλλιών που τραβήχτηκε, μπορεί να προκαλέσει μια πρωτόγονη αντίδραση.

Κάποιες φορές, η επιθετική συμπεριφορά είναι απλώς πειραματισμός: «Τι θα συμβεί αν σπρώξω τον Κέβιν;», «Μπορώ να δαγκώσω το χέρι της Μόλι;». Ή μπορεί να μιμείται μεγαλύτερα αδέρφια ή φίλους.

Οι περισσότεροι γονείς μπορούν να καθησυχαστούν: συνήθως πρόκειται για ένα φυσιολογικό στάδιο ανάπτυξης, το οποίο το παιδί θα ξεπεράσει καθώς μαθαίνει κοινωνικές δεξιότητες και πώς να αυτορρυθμίζεται.

Τι να κάνετε όταν το νήπιό σας είναι επιθετικό

Σύμφωνα με ειδικούς, η σταθερή και ψύχραιμη αντίδραση του γονέα είναι το «κλειδί». Η πειθαρχία δεν είναι τιμωρία· σημαίνει διδασκαλία μέσα από θετική ενίσχυση, σαφείς κανόνες και υπομονή.

Στρατηγικές:

Αντιδράστε άμεσα, εξηγώντας απλά («Δεν χτυπάμε, το χτύπημα πονάει»).

Μην χρησιμοποιείτε απειλές· δεν μαθαίνουν στο παιδί γιατί η πράξη είναι λάθος.

Χρησιμοποιήστε «time-out» μόνο ως έσχατη λύση.

Μην αφήνετε την επιθετικότητα να «κερδίζει» (π.χ. να πάρει το παιχνίδι που θέλει).

Παρηγορήστε πρώτα το παιδί-θύμα.

Αναγνωρίστε όμως και τα συναισθήματα του παιδιού που φέρθηκε άσχημα («Ξέρω ότι στενοχωρήθηκες όταν σου πήραν το παιχνίδι»).

Συζητήστε εναλλακτικές λύσεις («Τι άλλο θα μπορούσες να κάνεις αντί να χτυπήσεις;»).

Επιβραβεύστε τη θετική συμπεριφορά («Μπράβο που μοιράστηκες τα παιχνίδια σου!»).

Παρακολουθήστε το παιδί όταν παίζει με άλλα. Παρέμβετε πριν ξεσπάσει.

Μην απαντάτε με βία· η σωματική τιμωρία διδάσκει λάθος μήνυμα.

Πότε να ανησυχήσετε

Συνήθως, η επιθετικότητα στην ηλικία αυτή είναι προσωρινή και μειώνεται όσο το παιδί αποκτά γλωσσικές και κοινωνικές δεξιότητες.

Όμως, αν η επιθετικότητα συνεχίζεται (ειδικά στο νηπιαγωγείο), καλό είναι να συμβουλευτείτε παιδίατρο ή ειδικό ψυχικής υγείας.

Επικοινωνήστε με τον γιατρό σας εάν:

Το παιδί είναι ασυνήθιστα επιθετικό για περισσότερες από λίγες εβδομάδες.

Επιτίθεται σε φροντιστές ή ενήλικες.

Τραυματίζει τον εαυτό του ή άλλους (π.χ. προκαλεί μώλωπες ή χτυπήματα).

Το στέλνουν σπίτι από σχολείο/σταθμό λόγω επιθετικότητας.

Έχει εμμονή με βίαια θέματα.

Πηγή: Parents.com

Σχολείο Για γονείς: Το δώρο στον εαυτό σου για να γίνεις καλύτερος γονιός για τα παιδιά σου

Τα online μαθήματα σε καθοδηγούν βήμα-βήμα στο τι να κάνεις και τι να πεις κατά τη διάρκεια ξεσπασμάτων και συγκρούσεων, τόσο στο σπίτι όσο και δημόσια και που θα σε κάνουν να νιώθεις προετοιμασμένος/η, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Θα το βρείτε εδώ