Σχολείο, Αγγλικά, Ποδόσφαιρο, Μπαλέτο, Μουσική, Φροντιστήριο. Και όλα αυτά μέσα σε λίγες ημέρες. Κάθε Σεπτέμβριο κάθε μαμά προσπαθεί να φτιάξει προγράμματα που μοιάζουν με σπαζοκεφαλιές και κάθε οικογένεια περνά απότομα από τον χαλαρό ρυθμό των διακοπών σε ένα πρόγραμμα γεμάτο ωράρια, μετακινήσεις και υποχρεώσεις. Μόνο που πολλές φορές ξεχνάμε κάτι… ότι για το παιδί η επιστροφή στο σχολείο είναι ήδη από μόνη της μια σημαντική προσαρμογή.
Το σχολείο δεν είναι απλώς μερικές ώρες στην τάξη
Το παιδί πρέπει ξανά να μάθει να ξυπνά νωρίς, να ακολουθεί ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, να συγκεντρώνεται, να ανταποκρίνεται σε οδηγίες και να διαχειρίζεται συνεχώς κοινωνικά ερεθίσματα. Ακόμη και για ένα παιδί που αγαπά το σχολείο, όλα αυτά απαιτούν ενέργεια – πόσο μάλλον για τα παιδιά που δεν το συμπαθούν και ιδιαίτερα… Γι’ αυτό τις πρώτες ημέρες μπορεί να βλέπουμε περισσότερη κούραση, γκρίνια ή ανάγκη για ησυχία.
Χρειάζεται να κόψουμε τις δραστηριότητες;
Όχι απαραίτητα. Για πολλά παιδιά μια αγαπημένη δραστηριότητα είναι χαρά, κίνηση και αποφόρτιση. Το θέμα δεν είναι να δημιουργήσουμε έναν κανόνα σύμφωνα με τον οποίο «την πρώτη εβδομάδα δεν κάνουμε τίποτα». Το ερώτημα είναι πόσο γεμάτη είναι συνολικά η ημέρα αυτού του συγκεκριμένου παιδιού. Γιατί είναι άλλο ένα παιδί που ανυπομονεί να επιστρέψει στην προπόνηση και άλλο ένα παιδί που από τις 7 το πρωί μέχρι τις 8 το βράδυ μετακινείται από υποχρέωση σε υποχρέωση.
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν χρειάζεται κάθε ώρα της ημέρας να είναι παραγωγική. Το ελεύθερο παιχνίδι, η κίνηση χωρίς στόχο, η βαρεμάρα, ένα ήρεμο απόγευμα στο σπίτι είναι κι αυτά σημαντικά, ιδιαίτερα σε περιόδους μετάβασης. Μπορούμε να έχουμε στο μυαλό μας ότι είναι αποτελεσματικό να επαναφέρουμε σταδιακά τις σταθερές ώρες ύπνου, των γευμάτων και του πρωινού ξυπνήματος, ξεκινώντας και πριν ξεκινήσουμε τα σχολεία.
Παρατηρούμε το παιδί, όχι μόνο το πρόγραμμα
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι δεν υπάρχει ένα ιδανικό πρόγραμμα για όλους. Ένα παιδί μπορεί να διαχειρίζεται άνετα αρκετές δραστηριότητες. Ένα άλλο μπορεί να χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο αποφόρτισης. Τα σημάδια που μας ενδιαφέρουν – και είναι σημαντικό να παρατηρούμε – είναι η επίμονη εξάντληση, η έντονη ευερεθιστότητα, η δυσκολία στον ύπνο και η αίσθηση ότι ακόμη και οι δραστηριότητες που αγαπούσε έχουν μετατραπεί σε αγγαρεία.
Άρα που καταλήγουμε;
Ο Σεπτέμβριος δεν χρειάζεται να είναι αγώνας δρόμου για να μπουν όλα στη θέση τους μέσα σε τρεις ημέρες. Το σχολείο ξεκίνησε. Η ρουτίνα θα έρθει. Οι δραστηριότητες θα βρουν τον χώρο τους. Μερικές φορές το καλύτερο που μπορούμε να προσφέρουμε σε ένα παιδί την πρώτη εβδομάδα είναι κάτι που δεν υπάρχει σε κανένα πρόγραμμα: λίγο κενό χρόνο για να προσαρμοστεί.
Καλή μας σχολική χρονιά!
Με αγάπη, Εύη
NEWSLETTER
Εγγραφείτε στο NewsLetter
Μετάβαση στο περιεχόμενο
