Τα 5 πράγματα που δεν πρέπει να κάνουμε οι (καλοί) γονείς

Τα 5 πράγματα που δεν πρέπει να κάνουμε οι (καλοί) γονείς! Πώς θα γίνουμε καλύτεροι γονείς; Τι πρέπει να κάνουμε και τι όχι; Αχ, μακάρι να ήταν τόσο εύκολο να σας το απαντήσουμε. Δεν είναι. Το ξέρετε όμως ότι τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή θέλουν προσπάθεια. Όπως η σχέση μας με τα παιδιά μας. Και ναι, υπάρχουν 5 πράγματα που δεν πρέπει να κάνουμε. Σε καμία περίπτωση.

1.Να υστεριάζουμε και να ουρλιάζουμε

Είναι εκείνες οι στιγμές που απλά βγαίνεις από τα ρούχα σου. Που τους μιλάς και δεν σε ακούνε με τίποτα. Αν όμως ουρλιάζουμε συνεχώς στα παιδιά μας, εκείνα θα μάθουν ότι οι φωνές και οι τσιρίδες είναι ένας αποδεκτός τρόπος επικοινωνίας. Φαύλος κύκλος. Αφήστε που μετά νιώθετε και εσείς κουρέλι.

2.Να είμαστε υπερπροστατευτικοί

Ξέχασαν το κολατσιό τους; Δεν φόρεσαν τη ζακέτα τους; Μάλωσαν με κάποιον συμμαθητή τους; Εσείς από πίσω, να τα σώσετε, να τα γλυτώσετε, να τους κάνετε όλες τις χάρες. Έτσι όμως δεν προετοιμάζετε τα παιδιά σας να γίνουν υπεύθυνοι αλλά άπραγοι και άβουλοι ενήλικες. Αφήστε τα να έρθουν αντιμέτωπα με τις ευθύνες και τα συναισθήματά τους. Εσείς θα είστε πάντα δίπλα τους, όχι όμως από πάνω τους.

3.Να υποτιμάμε τα μικρά πράγματα

Τα πάμε στο σχολεία, τα διαβάζουμε, τους εξασφαλίζουμε στέγη, τροφή, εκπαίδευση. Υπάρχουν όμως και τα μικρά πράγματα στα οποία δεν δίνουμε και τόση σημασία. Μόνο που ξεχνάμε ότι αυτά τα μικρά συσσωρεύονται στην ψυχή των παιδιών και κάποια στιγμή γίνονται μια βόμβα που εκρήγνυται. Ακούστε τα όταν σας μιλάνε, κοιτάξτε τα στα μάτια, παραβρεθείτε σε σημαντικές για αυτά στιγμές, δείξτε τους τρυφερότητα αυθόρμητα, με κάθε ευκαιρία.

4.Να κοιτάμε μόνο το τώρα

Καθημερινά τα παιδιά μας αντιμετωπίζουν προβλήματα, μικρά ή μεγάλα. Και προσπαθούμε να τα βοηθήσουμε, γιατί είμαστε καλοί γονείς. Κοιτάμε όμως τι βρίσκεται πίσω από αυτά τα προβλήματα; Βλέπουμε μακροπρόθεσμα; Εάν, για παράδειγμα, τα παιδιά μίλησαν άσχημα σε κάποιον, ας μην μείνουμε σε αυτό. Ας δούμε τι υπάρχει πίσω από αυτό.

5.Να θεωρούμε αστεία τα συναισθήματά τους

Το γλυκό που έτρωγαν έπεσε, χτύπησαν λίγο με τα ποδήλατα ή τους βάλατε τις φωνές γιατί δεν έπλυναν τα δόντια τους- και τα μικρά έβαλαν τα κλάματα. Τι θα τους πείτε; «Μα, ελάτε τώρα, δεν τρέχει τίποτα! Πώς κάνετε έτσι;». Αυτό που για μας είναι αμελητέο και μικρό, για τη δική τους πραγματικότητα μπορεί να είναι τεράστιας σημασίας. Ας μην είμαστε τόσο εκλογικευμένοι συνεχώς. Ας απαντάμε στα συναισθήματά τους με συναίσθημα, και όχι με την ενήλικη λογική μας. Και αυτό θα κάνει τη μεγάλη διαφορά στη σχέση μας μαζί τους!