Μεγαλώνοντας δίδυμα αγόρια, έχω συχνά θαυμάσει αυτή τη μοναδική σχέση που μόνο τα δίδυμα μπορούν να καταλάβουν. Έναν δεσμό που ξεκινά πριν καν γεννηθούν. Ταυτόχρονα όμως, έχω δει πόσο σημαντικό είναι για το καθένα τους να ανακαλύψει ποιος είναι έξω από αυτή τη σχέση. Να βρει τη δική του φωνή, τις δικές του παρέες, τα δικά του όνειρα. Γιατί όσο δυνατός κι αν είναι ο δεσμός των διδύμων, η πραγματική του δύναμη βρίσκεται στο ότι ενώνει δύο ξεχωριστούς ανθρώπους. Και αυτό αξίζει να το θυμόμαστε κάθε μέρα ως γονείς.
Όποιος έχει μεγαλώσει ή μεγαλώνει δίδυμα παιδιά το έχει ακούσει αμέτρητες φορές.
«Πού είναι τα δίδυμα;»
«Τα δίδυμα τι κάνουν;»
«Ποιο από τα δίδυμα είναι πιο…;»
Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι χωρίς καν να το καταλάβουμε, δύο ξεχωριστά παιδιά γίνονται μία λέξη; «Τα δίδυμα».
Πρόσφατα, παιδοψυχολόγοι στις ΗΠΑ άνοιξαν μια ενδιαφέρουσα συζήτηση γύρω από αυτή τη συνήθεια. Όχι επειδή η λέξη από μόνη της είναι κακή προφανώς. Αλλά γιατί πίσω από αυτήν μπορεί να κρύβεται μια βαθύτερη τάση: να αντιμετωπίζουμε τα δίδυμα ως μία μονάδα αντί για δύο ξεχωριστές προσωπικότητες.
Η πρόκληση που αντιμετωπίζουν όλα τα δίδυμα
Από την πρώτη κιόλας στιγμή της ζωής τους, τα δίδυμα μοιράζονται πολλά. Την ίδια ηλικία, την ίδια τάξη, τους ίδιους φίλους.
Πολλές φορές το ίδιο δωμάτιο και σχεδόν πάντα τις ίδιες οικογενειακές ιστορίες. Αυτό που συχνά ξεχνάμε είναι ότι, παρά τη μοναδική τους σύνδεση, κάθε παιδί χρειάζεται να χτίσει τη δική του αίσθηση ταυτότητας.
Να ανακαλύψει ποιος είναι. Τι του αρέσει. Τι τον δυσκολεύει. Ποια είναι τα δυνατά του σημεία και ποια είναι τα όνειρά του. Γιατί όταν τα παιδιά αντιμετωπίζονται συνεχώς ως «πακέτο», υπάρχει ο κίνδυνος να δυσκολευτούν να ξεχωρίσουν τον εαυτό τους από τον αδελφό ή την αδελφή τους.
Οι συγκρίσεις που κάνουμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε
Στα δίδυμα οι συγκρίσεις ξεκινούν πολύ νωρίς. Και μπορεί να μοιάζουν αθώα σχόλια, όμως με τον καιρό μετατρέπονται σε ρόλους και σε ταμπέλες.
«Ο αδελφός σου περπάτησε νωρίτερα.»
«Η αδελφή σου διαβάζει καλύτερα.»
«Ο ένας είναι ο ήσυχος, ο άλλος ο κοινωνικός.»
Το παιδί δεν είναι πλέον απλώς ένα παιδί που αγαπά το διάβασμα.Γίνεται «ο διαβαστερός δίδυμος». Δεν είναι ένα παιδί που χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να αναπτυχθεί. Γίνεται «ο αργός δίδυμος». Και όταν οι ταμπέλες επαναλαμβάνονται για χρόνια, τα παιδιά αρχίζουν να βλέπουν τον εαυτό τους μέσα από αυτές.
Η εφηβεία είναι η πιο κρίσιμη περίοδος
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η ανάγκη για ατομική ταυτότητα γίνεται ακόμη πιο έντονη στην εφηβεία. Από τα 12 έως τα 16 χρόνια, οι έφηβοι προσπαθούν να απαντήσουν σε ένα βασικό ερώτημα: «Ποιος είμαι εγώ;».
Για τα δίδυμα, το ερώτημα αυτό είναι συχνά πιο σύνθετο. Γιατί προσπαθούν να ανακαλύψουν τον εαυτό τους έχοντας δίπλα τους έναν άνθρωπο με τον οποίο συγκρίνονται καθημερινά από τη μέρα που γεννήθηκαν. Γι’ αυτό η ενίσχυση της ατομικότητας δεν είναι πολυτέλεια. Είναι αναπτυξιακή ανάγκη.
Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε;
Αντί για «τα δίδυμα», ας τα φωνάζουμε με τα ονόματά τους. Ακούγεται απλό, αλλά στέλνει ένα σημαντικό μήνυμα: «Σε βλέπω ως ξεχωριστό άνθρωπο.»
2. Να περνάμε χρόνο μόνο με το ένα παιδί
Ακόμη και λίγα λεπτά ατομικού χρόνου μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά. Μια βόλτα με τον μπαμπά ή τη μαμά. Μια μικρή δραστηριότητα χωρίς το άλλο αδελφάκι. Είναι στιγμές που βοηθούν το παιδί να νιώσει ότι έχει τη δική του μοναδική θέση στην οικογένεια.
3. Να ενθαρρύνουμε διαφορετικά ενδιαφέροντα
Δεν χρειάζεται τα δίδυμα να κάνουν πάντα τα ίδια πράγματα. Αν το ένα αγαπά το ποδόσφαιρο και το άλλο τη μουσική, δεν υπάρχει λόγος να πιέζουμε για κοινές επιλογές. Οι διαφορετικές διαδρομές δεν απομακρύνουν τα δίδυμα. Αντίθετα, τα βοηθούν να αναπτυχθούν πιο ολοκληρωμένα.
4. Να αποφεύγουμε τις συγκρίσεις
Ακόμη και όταν έχουμε καλή πρόθεση. Κάθε παιδί εξελίσσεται με τον δικό του ρυθμό. Κάθε παιδί έχει διαφορετικά ταλέντα. Κάθε παιδί αξίζει να αναγνωρίζεται για τη δική του πορεία.
Η ιδιαίτερη σχέση των διδύμων δεν κινδυνεύει
Πολλοί γονείς φοβούνται ότι αν ενισχύσουν την ατομικότητα, θα αποδυναμώσουν τον μοναδικό δεσμό των διδύμων.
Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Η πιο υγιής σχέση μεταξύ διδύμων είναι εκείνη που βασίζεται στην επιλογή και όχι στην εξάρτηση. Όταν κάθε παιδί νιώθει ασφαλές με τον εαυτό του, μπορεί να συνδεθεί πιο ουσιαστικά με τον αδελφό ή την αδελφή του. Όχι ως το «μισό» ενός συνόλου. Αλλά ως ένας ολοκληρωμένος άνθρωπος που αγαπά έναν άλλο ολοκληρωμένο άνθρωπο.
Αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για τα δίδυμα μπορείς να διαβάσεις το βιβλίο μου, «Ο ξεχωριστός κόσμος των διδύμων» , από τις Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ. Είναι ένας πλήρης και οδηγός για γονείς με δίδυμα παιδιά που περιέχει πρακτικές συμβουλές και παραδείγματα για τη δίδυμη κύηση, τον ερχομό των διδύμων και το μεγάλωμά τους. Σε αυτό θα βρεις όλες τις απαντήσεις που χρειάζεσαι για τις διαφορετικές ηλικιακές φάσεις των παιδιών σου, για τις προκλήσεις, αλλά και τρόπους για την υγιή, συναισθηματική τους ανάπτυξη.
Παράγγειλε το βιβλίο εδώ.
NEWSLETTER
Εγγραφείτε στο NewsLetter
Μετάβαση στο περιεχόμενο
