Μετάβαση στο περιεχόμενο
Ο Άγγελος Μιχαήλ και η Ειρήνη Χρυσή, τα διδυμάκια των Ρούλας Ρέβη και Αποστόλη Τότσικα γιόρτασαν τα γενέθλιά τους καθώς έκλεισαν τα 7 τους χρόνια!
Το διπλό θαύμα και δώρο ζωής του διάσημου ζευγαριού, τα διδυμάκια της καρδιάς τους, είναι η επισφράγιση της αγάπης και της κοινής τους ζωής και κάνουν τα πάντα για να τα βλέπουν να χαμογελάνε. Η 9η Σεπτεμβρίου θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη τους με τον ερχομό των διδύμων να είναι η ωραιότερη στιγμή της κοινής τους πορείας.
Η Ρούλα Ρέβη και ο Αποστόλης Τότσικας γιορτάζουν τα 7α γενέθλια των διδύμων
Πρώτη έσπευσε να τους ευχηθεί η μαμά Ρούλα που τους έγραψε μια τρυφερή ευχή και συνόδευσε την ανάρτησή της στο Instagram με σειρά από φωτογραφίες των διδύμων από το φετινό τους καλοκαίρι στην Τήνο που αποδεικνύουν πόσο υπέροχα και cool τυπάκια είναι.
“Ευχαριστούμε τα πιο αστεία τυπάκια του κόσμου που μας διάλεξαν για γονείς! Χρόνια πολλά αγάπες μας είστε θησαυρός. Το 7 είναι ένας αριθμός. Το δώρο είναι η κάθε μέρα μαζί σας» έγραψε χαρακτηριστικά η μαμά Ρούλα και οι φωτογραφίες των διδύμων είναι όλα τα λεφτά.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Λίγο αργότερα τη σκυτάλη των ευχών πήρε ο μπαμπάς Αποστόλης που ευχήθηκε δημοσίως στα διδυμάκια γράφοντας «Στο άπειρο και ακόμα πιο πέρα. Χρόνια πολλά παιδάκια μου».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η συγκλονιστική εξομολόγηση της Ρούλας Ρέβη για το bullying που βίωσε λίγο μετά την γέννα των διδύμων
Πριν λίγα χρόνια, η διάσημη φωτογράφος μίλησε ανοιχτά για το πώς βίωσε την δίδυμη κύηση και τον τοκετό αλλά και την προσπάθεια χρόνων για να γίνει μαμά: «Εγώ λοιπόν γέννησα στα 40 μου και μετά από 22 χρόνια δουλειάς, επιστρέφοντας λεχώνα ακόμα, δέχτηκα bullying από γυναίκες κυρίως στη δουλειά μου.
Μερικές με ρώτησαν αν μπορώ ακόμα να δουλέψω, αν νυστάζω, αν μετάνιωσα που έκανα παιδιά, αν τα πάω καλά με τον άντρα μου, πόσα κιλά πήρα, γιατί δεν σηκώνω αμέσως τηλέφωνο, γιατί βγάζω φωτογραφίες τα παιδιά μου, γιατί δεν έκανα μικρότερη παιδιά, γιατί έκανα παιδιά γενικά, γιατί πρέπει να μου ξαναδώσουν δουλειά αφού έλειψα για τρεις μήνες που ήμουν καθηλωμένη σε ένα κρεβάτι (αυτό μου το είπε λεχώνα διευθύντρια μηνιαίου περιοδικού για το οποίο φωτογράφιζα όταν αυτή ήταν ακόμα στο χωριό της).
Και πολλά ακόμα. Βλέμματα στη δουλειά μου που έψαχναν να δουν αν είμαι κουρασμένη ή αν έχω χάσει το κέφι μου στη φωτογράφιση λόγω εξάντλησης. Τίποτα από όλα αυτά δεν μου συνέβαινε όμως. Ήμουν απλά ευτυχισμένη».
