«Μην παίρνεις τα μωρά συνεχώς αγκαλιά, θα κακομάθουν», «Θα σου μάθουν στα χέρια και μετά… αλίμονο σου»… πόσο οικείες μας ακούγονται αυτές οι φράσεις; Οι περισσότεροι από εμάς τις έχουμε ακούσει από πρόσωπα του στενού οικογενειακού μας περιβάλλοντος.
Συνήθως όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με δυσάρεστες καταστάσεις, νιώθουμε και τα ανάλογα συναισθήματα. Συναισθήματα που δε θα θέλαμε να τα βιώσουμε ποτέ ή ποτέ ξανά. Για αυτό συνήθως τα απωθούμε, γιατί μας προκαλούν πόνο, θλίψη και μετά συνήθως ακολουθεί ο θυμός.
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή οι ίδιες σκέψεις: Τώρα που έκλεισαν τα σχολεία, τι θα γίνει με τα παιδιά; Πως θα απασχολούνται, πως θα περνούν τα πρωινά τους μέχρι να πάμε (αν πάμε!) κάπου διακοπές…
Το ερώτημα είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις… Πρώτον τι κερδίζουν όταν κοιμούνται χώρια: Τα παιδιά θα ήταν καλό να έχουν το δικό τους δωμάτιο (εφόσον υπάρχει ο απαιτούμενος χώρος), που δεν θα το χρησιμοποιούν μόνο για να κοιμούνται αλλά και για την ευχαρίστηση τους με τα παιχνίδια τους, την ησυχία τους για να διαβάσουν […]
Τα παιδιά μας είναι μόνο μια φορά μικρά. Μπορεί να είναι πάντα για εμάς ‘παιδιά’, όμως,στην πραγματικότητα, μικρά παιδιά είναι μόνο μια φορά. Και τότε διαμορφώνουν χαρακτήρα, προσωπικότητα, συνειδήσεις.
Μμμ, είναι αυτό το ονειρεμένο κουκλόσπιτο ή μήπως η ακαταμάχητη παιχνιδομηχανή; Σίγουρα θα είναι αυτό το παιχνίδι που τρως την τούρτα στα μούτρα ή η συλλογή με τις τάπες ποδοσφαίρου! Ποιο είναι το Νο1 Δώρο που θέλουν όλα τα παιδιά; Μπορείτε να το βρείτε;
Μετάβαση στο περιεχόμενο
