Τρέξιμο με το καρότσι: Είναι τελικά πιο επιβαρυντικό; Η έρευνα έχει μια απρόσμενη απάντηση

Για πολλούς γονείς ενός μικρού παιδιού, το jogging stroller είναι ένας από τους λίγους τρόπους να χωρέσει η άσκηση μέσα στην καθημερινότητα. Μήπως όμως το να τρέχεις σπρώχνοντας ένα καρότσι επιβαρύνει περισσότερο το σώμα και αυξάνει τον κίνδυνο τραυματισμού;

Τα διαθέσιμα ερευνητικά δεδομένα δίνουν μια αρκετά ενδιαφέρουσα απάντηση: όχι απαραίτητα. Μάλιστα, μεγάλη μελέτη σε περισσότερους από 7.000 δρομείς βρήκε ότι όσοι έτρεχαν με jogging stroller είχαν χαμηλότερο καταγεγραμμένο κίνδυνο τραυματισμού από όσους έτρεχαν χωρίς εξοπλισμό. Αυτό όμως δεν σημαίνει φυσικά ότι το καρότσι λειτουργεί σαν… προστατευτικός εξοπλισμός.

Τι έδειξε η μεγάλη μελέτη

Η έρευνα βασίστηκε σε δεδομένα 7.347 ενήλικων δρομέων από το Garmin-RUNSAFE Running Health Study, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για 18 μήνες. Στο διάστημα αυτό, 3.713 δρομείς –περίπου οι μισοί– εμφάνισαν τραυματισμό σχετιζόμενο με το τρέξιμο. Οι ερευνητές εξέτασαν διαφορετικά είδη εξοπλισμού που χρησιμοποιούσαν οι συμμετέχοντες, από πάτους και compression socks μέχρι braces, backpacks και jogging strollers.

Και προέκυψε κάτι απρόσμενο. Οι δρομείς που χρησιμοποιούσαν jogging stroller παρουσίαζαν χαμηλότερο hazard τραυματισμού σε σχέση με εκείνους που δεν χρησιμοποιούσαν running equipment.  Με απλά λόγια, στην παρατηρούμενη ομάδα η χρήση jogging stroller συνδεόταν με χαμηλότερη πιθανότητα εμφάνισης τραυματισμού κατά την παρακολούθηση.

Άρα το καρότσι προστατεύει από τους τραυματισμούς;

Όχι. Και οι ίδιοι οι ερευνητές τονίζουν ότι δεν μπορούμε να συμπεράνουμε αιτιώδη σχέση. Δεν γνωρίζουμε δηλαδή ότι το καρότσι ήταν αυτό που μείωσε τους τραυματισμούς. Οι γονείς που τρέχουν με καρότσι μπορεί, για παράδειγμα, να τρέχουν διαφορετικές αποστάσεις, με χαμηλότερη ταχύτητα ή διαφορετικό πρόγραμμα. Μπορεί επίσης να διαφέρουν με άλλους τρόπους από τους υπόλοιπους δρομείς.

Το εύρημα λοιπόν είναι ενδιαφέρον, αλλά δεν μεταφράζεται σε «τρέξτε με καρότσι για να μην τραυματιστείτε».

Τι συμβαίνει όμως στο σώμα όταν σπρώχνουμε καρότσι;

Εδώ μια δεύτερη μελέτη μάς δίνει περισσότερες πληροφορίες. Ερευνητές εξέτασαν 38 υγιείς ενήλικους δρομείς, οι οποίοι έτρεξαν την ίδια απόσταση με και χωρίς jogging stroller, ενώ καταγράφονταν οι δυνάμεις που ασκούνταν στο σώμα. Όταν οι συμμετέχοντες έτρεχαν με καρότσι, ορισμένοι δείκτες κάθετης φόρτισης μειώθηκαν κατά περίπου 8% έως 17%. Αυτό είναι σημαντικό επειδή οι επαναλαμβανόμενες κάθετες δυνάμεις έχουν συσχετιστεί με ορισμένους τραυματισμούς υπέρχρησης. Όμως υπήρχε και η άλλη πλευρά.

Το καρότσι αλλάζει τον τρόπο που τρέχουμε

Η ίδια βιομηχανική μελέτη έδειξε ότι ενώ μειώθηκαν οι κάθετες φορτίσεις, αυξήθηκαν σημαντικά ορισμένοι δείκτες στρεπτικής φόρτισης. Αυτό δεν σημαίνει ότι όσοι τρέχουν με καρότσι θα τραυματιστούν. Σημαίνει ότι το σώμα δέχεται διαφορετικού τύπου μηχανικά φορτία. Με άλλα λόγια: Το jogging stroller δεν κάνει απλώς το ίδιο τρέξιμο λίγο δυσκολότερο. Αλλάζει τη βιομηχανική του. Και αυτό ταιριάζει με προηγούμενες έρευνες που έχουν δείξει αλλαγές στη θέση του κορμού και της λεκάνης όταν ένας δρομέας σπρώχνει καρότσι.

Τι σημαίνει πρακτικά για έναν γονιό;

Πρώτα απ’ όλα, τα δεδομένα είναι αρκετά καθησυχαστικά ως προς μια συχνή ανησυχία: μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι το τρέξιμο με jogging stroller είναι από μόνο του πιο επικίνδυνο για τραυματισμούς. Από την άλλη, χρειάζεται προσαρμογή. Ένας γονιός που επιστρέφει στο τρέξιμο –ιδιαίτερα μετά από εγκυμοσύνη και τοκετό– δεν πρέπει να θεωρεί ότι επειδή μπορούσε να τρέξει μια συγκεκριμένη απόσταση πριν, μπορεί να επιστρέψει αυτόματα στο ίδιο επίπεδο. Η σταδιακή αύξηση της επιβάρυνσης, η προσοχή σε επίμονο πόνο και η σωστή τεχνική παραμένουν σημαντικά. Και φυσικά, το καρότσι πρέπει να είναι ειδικά σχεδιασμένο για τρέξιμο, με τις οδηγίες του κατασκευαστή να ακολουθούνται ως προς την ηλικία του παιδιού, τη χρήση και τα χαρακτηριστικά ασφαλείας.

Και ίσως υπάρχει και ένα ακόμη όφελος για έναν γονιό. Μπορεί απλώς να είναι ότι του επιτρέπει να κινηθεί, να βγει έξω. Να επιστρέψει σταδιακά σε μια δραστηριότητα που αγαπούσε χωρίς να χρειάζεται πάντα να βρει κάποιον να κρατήσει το παιδί.

Και τα σημερινά δεδομένα μάς επιτρέπουν τουλάχιστον να πούμε κάτι αρκετά καθησυχαστικό: Το τρέξιμο με το καρότσι δεν φαίνεται να είναι από μόνο του ο «εχθρός» του σώματος που ίσως φανταζόμασταν. Απλώς είναι ένας διαφορετικός τρόπος τρεξίματος – και χρειάζεται να τον αντιμετωπίζουμε ως τέτοιο.