Ο Τσικίνιο μπορεί να έχει συνδέσει το όνομά του με γκολ, ένταση και δυνατές στιγμές μέσα στο γήπεδο, όμως η πραγματική του ισορροπία φαίνεται να βρίσκεται μακριά από τα φώτα. Εκεί όπου ο χρόνος κυλά διαφορετικά και η σημασία δεν μετριέται σε νίκες, αλλά σε χαμόγελα.
Στο σπίτι, αφήνει πίσω του τον ρόλο του ποδοσφαιριστή και γίνεται απλώς μπαμπάς. Παίζει, γελά, χορεύει, ζει στιγμές αυθόρμητες και αληθινές, που δεν χρειάζονται χειροκρότημα. Σε αυτές τις μικρές καθημερινές εικόνες, αποτυπώνεται μια άλλη πλευρά του – πιο ανθρώπινη, πιο ήρεμη, πιο ουσιαστική.
Γιατί όσο σημαντικό κι αν είναι ένα γκολ, υπάρχουν στιγμές που αξίζουν περισσότερο. Στιγμές που δεν γράφονται στα στατιστικά, αλλά μένουν χαραγμένες στη μνήμη. Και ίσως εκεί, μακριά από τις κερκίδες, να βρίσκεται και η πιο μεγάλη του «νίκη».








