Μετάβαση στο περιεχόμενο
Υπάρχουν στιγμές στη μητρότητα που, ενώ αγαπάς βαθιά το παιδί σου, νιώθεις πως έχεις χαθεί κάπου μέσα σε όλους τους ρόλους, τις υποχρεώσεις και τις ατελείωτες ανάγκες της καθημερινότητας. Και αυτή η αίσθηση είναι πολύ πιο κοινή απ’ όσο νομίζουμε.
Πριν γίνεις μητέρα, ήσουν πολλά πράγματα. Είχες συνήθειες, χρόνο, ενδιαφέροντα, σχέσεις, κομμάτια του εαυτού σου που σε έκαναν να νιώθεις «εσύ». Και μετά έρχεται η μητρότητα. Μια τεράστια αλλαγή που μεταμορφώνει σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής σου. Και κάπου ανάμεσα στα ξενύχτια, στις λίστες, στα «μαμά», στις υποχρεώσεις και στη διαρκή φροντίδα των άλλων, πολλές γυναίκες αρχίζουν να αναρωτιούνται: «Πού πήγα εγώ μέσα σε όλα αυτά;» Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάς το παιδί σου. Δεν σημαίνει ότι δεν είσαι ευγνώμων για τη μητρότητα. Σημαίνει απλώς ότι είσαι άνθρωπος.
Η μητρότητα δεν φέρνει μόνο ένα παιδί στον κόσμο. Φέρνει και μια νέα ταυτότητα. Και πολλές φορές, αυτή η μετάβαση συνοδεύεται από ένα αίσθημα απώλειας.
Η «matrescence»: Η μετάβαση που κανείς δεν μας εξηγεί
Υπάρχει ένας όρος που περιγράφει αυτή τη βαθιά αλλαγή: matrescence. Είναι η συναισθηματική, ψυχολογική και σωματική μετάβαση μιας γυναίκας στη μητρότητα. Κάτι σαν την εφηβεία — μόνο που συμβαίνει όταν γίνεσαι μητέρα.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, είναι φυσιολογικό να νιώθεις ότι έχεις χάσει την ανεξαρτησία σου, ότι δεν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου, ότι όλα περιστρέφονται γύρω από τις ανάγκες των άλλων, ότι λειτουργείς «στον αυτόματο» ή ότι η προσωπική σου ταυτότητα έχει μπει σε παύση.
Πολλές μαμάδες νιώθουν ενοχές ακόμη και που το σκέφτονται. Όμως το να σου λείπει ο παλιός σου εαυτός δεν μειώνει την αγάπη σου για το παιδί σου. Οι δύο αλήθειες μπορούν να συνυπάρχουν.
Η κοινωνία συχνά εξιδανικεύει την αυτοθυσία
Πολλές γυναίκες μεγαλώνουν με το μήνυμα ότι η «καλή μητέρα» βάζει πάντα τον εαυτό της τελευταίο. Ότι πρέπει να δίνει συνεχώς, χωρίς να ζητά χώρο, χρόνο ή ξεκούραση για την ίδια. Και έτσι, πολλές μαμάδες χάνουν σταδιακά την επαφή με όσα τις έκαναν να νιώθουν ζωντανές πριν τη μητρότητα.
Όμως η φροντίδα του εαυτού δεν είναι εγωισμός. Είναι ανάγκη. Γιατί ένα παιδί δεν χρειάζεται μια «τέλεια» μητέρα που εξαντλείται. Χρειάζεται μια μητέρα που υπάρχει και ως άνθρωπος.
Μικροί τρόποι να ξαναβρείς τον εαυτό σου
Δεν χρειάζεται να αλλάξουν όλα από τη μια μέρα στην άλλη. Συχνά, η επανασύνδεση με τον εαυτό μας ξεκινά μέσα από μικρές στιγμές.
Ίσως είναι ένας καφές μόνη σου, μια βόλτα χωρίς βιασύνη, ένα τηλεφώνημα σε μια φίλη, ένα χόμπι που είχες ξεχάσει ή απλώς η υπενθύμιση ότι είσαι κάτι περισσότερο από τις υποχρεώσεις σου.
Δεν χρειάζεται να «επιστρέψεις» ακριβώς σε αυτό που ήσουν πριν. Γιατί πλέον είσαι μια νέα εκδοχή του εαυτού σου. Αλλά αξίζεις να υπάρχεις και έξω από τον ρόλο της μητέρας.
Και αν νιώθεις χαμένη αυτή την περίοδο…
Να θυμάσαι κάτι σημαντικό: Δεν έχεις χαθεί. Απλώς αλλάζεις.
Και μέσα σε αυτή τη μετάβαση, χρειάζεσαι χώρο, κατανόηση και υποστήριξη — όχι πίεση να τα κάνεις όλα τέλεια. Η μητρότητα μπορεί να γίνει τόσο απορροφητική που να ξεχνάς ποια είσαι. Όμως ο εαυτός σου είναι ακόμα εκεί. Και αξίζει να τον φροντίζεις με την ίδια αγάπη που φροντίζεις όλους τους άλλους.
