Μετάβαση στο περιεχόμενο
Οι περισσότεροι γονείς ανησυχούμε διαρκώς μήπως δεν τα κάνουμε όλα σωστά. Ανησυχούμε για τις φορές που χάσαμε την υπομονή μας. Για τις στιγμές που υψώσαμε τη φωνή μας. Για τα όρια που έκαναν το παιδί μας να θυμώσει. Για τα λάθη που κάναμε. Για εκείνες τις ημέρες που κύλησαν βιαστικά, χαοτικά, γεμάτες ένταση και κούραση.
Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλαβαίνουμε, αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι αυτές οι στιγμές είναι που καθορίζουν τη σχέση μας με τα παιδιά μας. Όμως δεν είναι…
Τα παιδιά δεν κρατούν λογαριασμό των λαθών μας
Όταν τα παιδιά μας μεγαλώσουν, δεν θα θυμούνται κάθε φορά που είπαμε κάτι λάθος. Δεν θα θυμούνται κάθε ένταση, κάθε δύσκολη συζήτηση ή κάθε στιγμή που αντιδράσαμε περισσότερο απ’ όσο θα θέλαμε. Αυτό που θα κουβαλούν μαζί τους είναι κάτι πολύ βαθύτερο. Θα θυμούνται πώς ένιωθαν όταν ήταν μαζί μας. Θα θυμούνται αν ένιωθαν ότι τα βλέπαμε πραγματικά.
Αν σταματούσαμε για λίγο αυτό που κάναμε για να τα κοιτάξουμε στα μάτια. Αν ακούγαμε τις σκέψεις τους. Αν γελούσαμε μαζί τους. Αν προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τη δική τους οπτική. Αν επιστρέφαμε αργότερα για να πούμε: «Ήμουν εκνευρισμένη πριν. Συγγνώμη.»
Η δύναμη της επανόρθωσης
Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι ένα λάθος μπορεί να τραυματίσει ανεπανόρθωτα τη σχέση με το παιδί τους. Όμως η αλήθεια είναι ότι οι σχέσεις δεν χτίζονται πάνω στην τελειότητα. Χτίζονται πάνω στην επανόρθωση. Κάθε φορά που αναγνωρίζουμε ένα λάθος, που ζητάμε συγγνώμη, που επιστρέφουμε σε μια δύσκολη στιγμή για να συνδεθούμε ξανά. Γιατί τότε Διδάσκουμε στα παιδιά μας κάτι πολύ σημαντικό:
Ότι οι σχέσεις δεν χρειάζεται να είναι τέλειες για να είναι ασφαλείς. Χρειάζεται μόνο να υπάρχει διάθεση να ξαναβρούμε ο ένας τον άλλον.
Ξέρετε τι συμβαίνει;
Ως γονείς έχουμε την τάση να μεγεθύνουμε τα λάθη μας. Να αναπαράγουμε στο μυαλό μας τον καβγά που έγινε χθες. Τη στιγμή που φωνάξαμε. Την αντίδραση που θα θέλαμε να είχαμε διαχειριστεί διαφορετικά. Κι όμως, αυτά τα μεμονωμένα περιστατικά δεν είναι ολόκληρη η ιστορία.
Γιατί η σχέση σου με το παιδί σου είναι πολύ μεγαλύτερη από μια δύσκολη μέρα.
Πολύ μεγαλύτερη από μια ένταση. Πολύ μεγαλύτερη από ένα λάθος. Η σχέση σας χτίζεται μέσα από χιλιάδες μικρές καθημερινές στιγμές. Μέσα από ένα βλέμμα, μια αγκαλιά, ένα αστείο, μια συζήτηση στο αυτοκίνητο.
Μέσα από μια καληνύχτα. Ένα «είμαι εδώ». Και αυτό είναι που μετράει περισσότερο. Στο τέλος, αυτό που διαμορφώνει την ανάμνηση ενός παιδιού δεν είναι η απουσία λαθών. Είναι η συνολική αίσθηση της σχέσης, η ασφάλεια που αισθάνεται, η σταθερότητα και η σύνδεση.
Η βεβαιότητα ότι υπάρχει ένας γονιός που, ακόμη κι όταν κάνει λάθη, συνεχίζει να είναι παρών.
Α είμαστε…
Γονείς που συνεχίζουν να εμφανίζονται κάθε μέρα.
Γονείς που προσπαθούν.
Γονείς που επανορθώνουν.
Γονείς που αγαπούν.
Και αν είσαι εδώ, διαβάζοντας αυτές τις γραμμές και αναρωτιέσαι αν κάνεις αρκετά, πιθανότατα κάνεις πολύ περισσότερα απ’ όσα νομίζεις.
Με αγάπη,
Εύη
