Κάθε καλοκαίρι οι περισσότεροι γονείς νιώθουμε την ίδια πίεση. Να οργανώσουμε εκδρομές, να κλείσουμε δραστηριότητες, να γεμίσουμε τις μέρες των παιδιών με εμπειρίες που θα θυμούνται για πάντα. Σαν να εξαρτάται η επιτυχία του καλοκαιριού από το πόσο γεμάτο είναι το πρόγραμμα.
Κι όμως, τι θα γινόταν αν φέτος κάναμε το ακριβώς αντίθετο; Αν επιτρέπαμε στον εαυτό μας να ζήσει ένα πιο αργό, πιο ήρεμο, πιο… «τεμπέλικο» καλοκαίρι;
Η φιλοσοφία του lazy parent summer δεν έχει καμία σχέση με την αδιαφορία ή την έλλειψη φροντίδας. Αντίθετα, είναι μια συνειδητή επιλογή να αφήσουμε χώρο για ξεκούραση, αυθορμητισμό και πραγματική σύνδεση μέσα στην οικογένεια.
Κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, οι περισσότερες οικογένειες λειτουργούν με πρόγραμμα: σχολείο, δραστηριότητες, φροντιστήρια, υποχρεώσεις. Όταν όμως φτάνει το καλοκαίρι, πολλοί γονείς συνεχίζουμε με την ίδια ένταση. Μόνο που αντί για μαθήματα, γεμίζουμε το ημερολόγιο με camps, εκδρομές, παιχνίδια και συνεχείς δραστηριότητες.
Και χωρίς να το καταλάβουμε, το καλοκαίρι γίνεται ακόμη μία λίστα υποχρεώσεων. Όμως τα παιδιά δεν χρειάζονται ένα τέλειο καλοκαίρι. Χρειάζονται χρόνο και γονείς που είναι παρόντες, όχι εξαντλημένοι.
Πώς μοιάζει ένα «τεμπέλικο» καλοκαίρι;
Ϊσως…
Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Η τελειότητα κάνει διάλειμμα.
Ένα από τα μεγαλύτερα δώρα του καλοκαιριού είναι ο ελεύθερος χρόνος. Όταν τα παιδιά δεν έχουν κάποιον να οργανώνει κάθε λεπτό της ημέρας τους, αρχίζουν να επινοούν παιχνίδια, να δημιουργούν ιστορίες, να κατασκευάζουν, να εξερευνούν.
Η δημιουργικότητα γεννιέται πολύ συχνά μέσα από τη βαρεμάρα. Δεν χρειάζεται να λύνουμε εμείς κάθε φορά το «Μαμά, βαριέμαι».
Οι πιο όμορφες αναμνήσεις είναι συνήθως οι πιο απλές
Τα παιδιά σπάνια θυμούνται πόσα χρήματα ξοδέψαμε ή πόσο εντυπωσιακές ήταν οι διακοπές.
Θυμούνται όμως το παγωτό πριν από το βραδινό, μια βραδιά που κοιμήθηκαν αργά βλέποντας ταινία όλοι μαζί, τα γέλια στο μπαλκόνι και τις ώρες που δεν υπήρχε τίποτα προγραμματισμένο. Αυτές είναι οι στιγμές που χτίζουν τις παιδικές αναμνήσεις.
Ίσως το σημαντικότερο μήνυμα αυτής της φιλοσοφίας είναι ότι οι γονείς δικαιούμαστε επίσης να μην χρειάζεται να είμαστε οι διοργανωτές κάθε παιχνιδιού, οι εμψυχωτές κάθε στιγμής ή οι δημιουργοί της «τέλειας παιδικής ηλικίας».
Μπορούμε κι εμείς να διαβάσουμε ένα βιβλίο, να αφήσουμε το κινητό στην άκρη, να απολαύσουμε έναν καφέ χωρίς ενοχές ή να πούμε «όχι» σε κάποιες υποχρεώσεις. Το καλοκαίρι είναι μια ευκαιρία να ξεκουραστεί ολόκληρη η οικογένεια, όχι μόνο τα παιδιά. Και τελικά η μεγαλύτερη μαγεία του καλοκαιριού να μην βρίσκεται στις οργανωμένες δραστηριότητες, αλλά στον άδειο χρόνο. Στις στιγμές που δεν συμβαίνει τίποτα ιδιαίτερο, στις μέρες που κυλούν αργά, στα παιδιά που ανακαλύπτουν μόνα τους πώς να παίξουν και στους γονείς που αφήνουν για λίγο στην άκρη την ανάγκη να τα κάνουν όλα σωστά.
Γιατί όταν χαλαρώνει ο ρυθμός, συχνά δυναμώνει η σύνδεση. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πιο όμορφο καλοκαιρινό δώρο που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας.
NEWSLETTER
Εγγραφείτε στο NewsLetter
Μετάβαση στο περιεχόμενο
