Η λοχεία είναι μια περίοδος έντονων αλλαγών — σωματικών, ορμονικών και ψυχολογικών. Η νέα μητέρα καλείται να φροντίσει ένα νεογέννητο, να αναρρώσει από τον τοκετό και ταυτόχρονα να ανταποκριθεί σε προσδοκίες, οδηγίες και συμβουλές που συχνά είναι αντικρουόμενες.
Γράφει η μαία και σύμβουλος θηλασμού Φανή Ζαχείλα Δαμαρλάκη
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο θηλασμός παρουσιάζεται πολλές φορές ως κάτι «αυτονόητο», «δεδομένο», «απλό», «που θα έρθει μόνο του», ενώ στην πραγματικότητα χρειάζεται γνώση, καθοδήγηση και ουσιαστική υποστήριξη. Η ψυχολογία της μητέρας παίζει καθοριστικό ρόλο όχι επειδή «καθορίζει» τη φυσιολογία του θηλασμού, αλλά επειδή επηρεάζει τη σχέση της με το μωρό, την αυτοπεποίθησή της και την ικανότητά της να εμπιστευτεί τη φύση, τον εαυτό της και το σώμα της.
Όταν οι συμβουλές μπερδεύουν αντί να βοηθούν
Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα, τόσο στο μαιευτήριο όσο και αργότερα στο παιδιατρείο, δίνονται συχνά παρωχυμένες ή μη τεκμηριωμένες οδηγίες γύρω από
τον θηλασμό. Συμβουλές που δεν βασίζονται στις σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες, που αγνοούν τη φυσιολογία του θηλασμού ή που δεν λαμβάνουν υπόψη τη μοναδικότητα κάθε μητέρας και κάθε μωρού.
Αυτές οι πληροφορίες:
- μπερδεύουν τη νέα μητέρα,
- υπονομεύουν την εμπιστοσύνη της στον εαυτό της,
- δημιουργούν άγχος και αμφιβολία,
- και συχνά οδηγούν σε δυσκολίες ή και σε πρόωρη διακοπή του θηλασμού.
Όταν η μητέρα ακούει διαφορετικά πράγματα από διαφορετικούς επαγγελματίες ,είναι φυσικό να αισθάνεται ότι «κάτι κάνει λάθος», ακόμη κι όταν όλα εξελίσσονται φυσιολογικά.
Η σημασία της συνεχούς και εξειδικευμένης υποστήριξης
Ο θηλασμός δεν είναι μια πράξη που ολοκληρώνεται τις πρώτες μέρες στο μαιευτήριο. Είναι μια δυναμική διαδικασία που εξελίσσεται και αλλάζει με τον
χρόνο. Γι’ αυτό, η συνεχής υποστήριξη από μαία εκπαιδευμένη στον θηλασμό είναι καθοριστικής σημασίας. Μια μαία με:
- εξειδικευμένη εκπαίδευση στον θηλασμό,
- κλινική εμπειρία,
- σύγχρονη επιστημονική γνώση,
- θετικές αξιολογήσεις και εμπιστοσύνη από άλλες μητέρες, μπορεί να προσφέρει όχι μόνο πρακτική καθοδήγηση, αλλά και συναισθηματική ασφάλεια. Να ξεχωρίσει τι είναι φυσιολογικό, τι χρειάζεται ενίσχυση και τι πραγματικά απαιτεί παρέμβαση. Η παρουσία ενός σταθερού, έμπιστου επαγγελματία μειώνει δραστικά το άγχος της μητέρας και την προστατεύει από αντικρουόμενες ή λανθασμένες οδηγίες.
Ξεκούραση και αυτοφροντίδα: Βασικοί πυλώνες ψυχικής ανθεκτικότητας
Η ψυχολογία της νέας μαμάς επηρεάζεται άμεσα από την κόπωση και την έλλειψη
προσωπικού χώρου-χρόνου.
Η ξεκούραση δεν είναι πολυτέλεια — είναι βασική ανάγκη.
Όταν η μητέρα είναι εξαντλημένη, είναι πιο ευάλωτη στην αμφισβήτηση, στην ενοχή και στην απογοήτευση. Η αυτοφροντίδα δεν σημαίνει απομάκρυνση από το μωρό, αλλά σεβασμό στις ανάγκες της μητέρας. Ακόμη και μικρές καθημερινές πρακτικές μπορούν να ενισχύσουν τη συναισθηματική της σταθερότητα και να βελτιώσουν την εμπειρία του θηλασμού.
Η προετοιμασία ξεκινά από την εγκυμοσύνη
Ένας από τους σημαντικότερους —και συχνά παραμελημένους— παράγοντες επιτυχίας του θηλασμού είναι η προετοιμασία κατά την εγκυμοσύνη. Τα εξειδικευμένα μαθήματα θηλασμού δίνουν στη μέλλουσα μητέρα:
- ρεαλιστικές προσδοκίες,
- γνώση για το τι είναι φυσιολογικό,
- κατανόηση των πρώτων ημερών μετά τον τοκετό,
- εργαλεία για να αναγνωρίζει πότε χρειάζεται βοήθεια και από ποιον.
Η γνώση λειτουργεί προστατευτικά. Όταν η μητέρα γνωρίζει τι να περιμένει, είναι λιγότερο ευάλωτη σε λανθασμένες συμβουλές και περισσότερο έτοιμη να
διεκδικήσει την υποστήριξη που χρειάζεται.
Ο θηλασμός ως σχέση, όχι ως δοκιμασία
Ο θηλασμός είναι πρωτίστως σχέση — μια σχέση που χτίζεται σταδιακά ανάμεσα στη μητέρα και το μωρό. Όταν η μητέρα νιώθει ενημερωμένη, υποστηριγμένη και ψυχικά ασφαλής, μπορεί να ανταποκριθεί στα σήματα του μωρού της με μεγαλύτερη ηρεμία και εμπιστοσύνη.
Η επιτυχία του θηλασμού δεν εξαρτάται από την «αντοχή» ή την «ψυχολογία» της
μητέρας με την απλουστευμένη έννοια.
Εξαρτάται από:
- τη σωστή και σύγχρονη πληροφόρηση,
- τη συνεχή υποστήριξη από εξειδικευμένη μαία,
- την προετοιμασία από την εγκυμοσύνη,
- και τη φροντίδα της μητέρας ως ολόκληρης προσωπικότητας.
Όταν η μητέρα υποστηρίζεται σωστά, με γνώση, σεβασμό και ενσυναίσθηση, ο θηλασμός παύει να είναι πηγή άγχους και γίνεται μια εμπειρία σύνδεσης και
εμπιστοσύνης!








