Μετάβαση στο περιεχόμενο
Μπορεί με μια γρήγορη σκέψη να μου πείτε «όχι!», αλλά αυτή η δυναμική μέσα σε μια οικογένεια είναι πολύ πιο συνηθισμένη απ’ όσο φαντάζεστε και συχνά πολλοί γονείς, χωρίς καν να το καταλάβουν, πέφτουν σε αυτή την παγίδα.
Και έτσι ο ένας γονιός γίνεται ο “καλός αστυνόμος”, ο πιο ευέλικτος, ο πιο διασκεδαστικός, αυτός που λέει συχνότερα “ναι” και αφήνει κάποιες χάρες να γίνονται πιο εύκολα. Και ο άλλος γίνεται ο “κακός αστυνόμος” – αυτός που βάζει όρια, κρατάει το πλαίσιο και το πρόγραμμα και χαρακτηρίζεται ως “αυστηρός”, “κακός” ή “όχι διασκεδαστικός”.
Μπορεί να μην είστε σίγουροι καν πώς γίνεται αυτό πρακτικά. Ίσως αυτό το μοτίβο να δημιουργήθηκε κάποια στιγμή λόγω συνθηκών ή απλά λόγω της προσωπικότητας του κάθε γονιού. Ίσως ο ένας γονιός να δουλεύει περισσότερες ώρες ή να ταξιδεύει πιο συχνά. Ίσως ο ένας είναι πιο ευαίσθητος στον θόρυβο, τη φασαρία ή την ακαταστασία και να βάζει πιο εύκολα φρένο. Όποιος κι αν είναι ο λόγος, το μοτίβο διαμορφώνεται και τα παιδιά το παρατηρούν.
Και μόλις το καταλάβουν, αρχίζουν να το «εκμεταλλεύονται», συνειδητά ή ασυνείδητα.
Αν είσαι αυτός που βάζει τα περισσότερα όρια, μάλλον έχεις ακούσει φράσεις όπως:
• «Γιατί είσαι πάντα τόσο αυστηρός;»
• «Ο μπαμπάς θα μας άφηνε!»
• «Εσύ ποτέ δεν λες ναι! Θα ρωτήσω τη μαμά!»
Είναι εκνευριστικό – το καταλαβαίνω – και, ας είμαστε ειλικρινείς, μπορεί να αρχίσει να μοιάζει και άδικο. Γιατί εσύ που κάνεις τη δύσκολη δουλειά να κρατάς το πλαίσιο, να βάζεις τους κανόνες, να λες τα «όχι» που χρειάζονται, να διαχειρίζεσαι συναισθήματα, να διατηρείς σταθερότητα, τελικά είσαι αυτός / αυτή που δέχεται γκρίνια, δυσαρέσκεια και επικριτικά σχόλια από τα παιδιά. Μπορεί κάποιες φορές να νιώθεις και θυμό με τον σύντροφό σου που παίρνει τον ρόλο του «διασκεδαστικού», ενώ εσύ κουβαλάς το μεγαλύτερο συναισθηματικό και πρακτικό βάρος.
Εδώ λοιπόν θέλω να σας πω το εξής:
Αυτό το μοτίβο γονεϊκότητας που έχετε δεν σημαίνει ότι εσείς κάνετε κάτι λάθος.
Σημαίνει ότι ίσως υπάρχει μια ασυμφωνία στο πώς επικοινωνούνται, τηρούνται και μοιράζονται τα όρια.
Και, αυτό είναι το πιο σημαντικό, είναι μια τεράστια ευκαιρία για να :
• Σκεφτείς τον δικό σου ρόλο χωρίς ενοχές.
• Επανενωθείτε με τον σύντροφό σου σαν ομάδα.
• Και πάνω απ’ όλα, να δείξεις ότι οι διαφορές δεν χρειάζεται να σας χωρίζουν.
Ονομάστε το, χωρίς να κατηγορείτε
Ένα από τα πιο βοηθητικά πράγματα που μπορείτε να κάνετε είναι να φέρετε αυτό τον προβληματισμό στο τραπέζι της συζήτησης με τα παιδιά, ανοιχτά και ειλικρινά και κυρίως χωρίς κριτική!
«Έχεις δίκιο. Μερικές φορές έχω διαφορετική προσέγγιση από τη μαμά/τον μπαμπά. Εγώ μπορεί να είμαι λίγο πιο αυστηρός, ενώ εκείνος/εκείνη είναι πιο ευέλικτος/η. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Είναι απλά διαφορετικό. Και και τα δύο μπορούν να είναι χρήσιμα σε διαφορετικές καταστάσεις».
Με αυτό τον τρόπο βοηθάτε τα παιδιά, που συνήθως σκέφτονται άσπρο-μαύρο, όλα-ή-τίποτα, να δουν την απόχρωση, να καταλάβουν την ευελιξία που και αυτή έχει μεγάλη αξία.
Τα παιδιά παρατηρούν τις διαφορές – οπότε μιλήστε γι’ αυτές
Αντί να τις αγνοείτε, αναφερθείτε σε αυτές με χαλαρό, μη αμυντικό τρόπο.
Αυτές οι συζητήσεις δείχνουν στα παιδιά κάτι ανεκτίμητο:
Ότι δεν χρειάζεται όλα να είναι ίδια για να λειτουργούν. Οι διαφορές δεν σημαίνουν σύγκρουση. Δεν χρειάζονται ταμπέλες καλό ή κακό. Μερικές φορές… το διαφορετικό είναι απλά διαφορετικό.
Χρησιμοποιήστε μια ουδέτερη μεταφορά: κόκκινο vs. κίτρινο
Ένα εργαλείο ειδικά σε γονείς με μικρότερα παιδιά είναι να μετατρέψετε τη γλώσσα «καλό/κακό» σε ουδέτερες μεταφορές.
“Είναι σαν το κίτρινο και το κόκκινο. Και τα δύο είναι χρώματα. Μπορεί να σου αρέσει το ένα πιο πολύ, αλλά κανένα δεν είναι κακό ή καλό.”
Θυμήσου αυτό:
Αν είσαι ο γονιός που βάζει πιο συχνά τα όρια, θέλω να θυμάσαι:
Δεν είσαι «κακός» και δεν κάνεις τη ζωή πιο δύσκολη. Αυτό που κάνεις είναι να προσφέρεις δομή, συνέπεια και συναισθηματική ασφάλεια—πράγματα που το παιδί σου έχει απόλυτη ανάγκη.
Ακόμη κι αν αντιδρά ή παραπονιέται, βασίζεται στη σταθερότητά σου πολύ περισσότερο απ’ όσο συνειδητοποιεί. Τα όρια δεν είναι έλεγχος. Είναι φροντίδα. Δεν αφαιρούν κάτι από το παιδί, του δίνουν κάτι θεμελιώδες: προβλεψιμότητα, εμπιστοσύνη και αίσθηση ασφάλειας σε έναν κόσμο που συχνά το κατακλύζει.
Κι αν είσαι ο πιο ευέλικτος γονιός, αυτό επίσης δεν είναι λάθος. Ίσως να είσαι φυσικά πιο παιχνιδιάρης, χαλαρός ή πρόθυμος να πας με τη ροή. Αυτή είναι μια δύναμη.
Αλλά έλεγξε με τον εαυτό σου και τον σύντροφό σου:
• Μήπως υπονομεύεις άθελά σου τα όρια που προσπαθεί να κρατήσει ο άλλος;
• Μήπως λες πιο εύκολα «ναι» για να αποφύγεις τη σύγκρουση ή για να είσαι ο αγαπημένος;
• Μήπως δυσκολεύεσαι εσύ ο ίδιος να είσαι αυτός που λέει «όχι»;
Αυτές είναι σημαντικές σκέψεις, όχι γιατί υπάρχει ένας σωστός τρόπος διαπαιδαγώγησης, αλλά γιατί τα παιδιά ωφελούνται περισσότερο όταν υπάρχει μια αίσθηση ενότητας, ακόμη κι αν τα γονεικά στυλ διαφέρουν.
Ενωθείτε. Οι γονείς είναι ομάδα
Συζητήστε ανοιχτά για τους ρόλους σας και για ποια βασικά όρια θέλετε να κρατάτε μαζί.
• Σε ποια θέματα είναι εντάξει να διαφέρετε;
• Πώς μπορείτε να στηρίζετε ο ένας τον άλλον μπροστά στα παιδιά, ακόμη κι αν διαφωνείτε;
Η ενιαία ηγεσία δεν σημαίνει να είστε ίδιοι. Σημαίνει να επιλέγετε να εμφανίζεστε μαζί με πρόθεση, αμοιβαίο σεβασμό και σαφήνεια.
Η γονεϊκότητα δεν είναι ποτέ εύκολη, αλλά μικρές αλλαγές στην κατανόηση και την επικοινωνία μπορούν να κάνουν τεράστια διαφορά.
Σχολείο Για γονείς: Το δώρο στον εαυτό σου για να γίνεις καλύτερος γονιός για τα παιδιά σου
Τα online μαθήματα σε καθοδηγούν βήμα-βήμα στο τι να κάνεις και τι να πεις κατά τη διάρκεια ξεσπασμάτων και συγκρούσεων, τόσο στο σπίτι όσο και δημόσια και που θα σε κάνουν να νιώθεις προετοιμασμένος/η, ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.
Σχολείο για Γονείς – Μόνο με 150 ευρώ
Ένα ολοκληρωμένο online πρόγραμμα γονεϊκής ενδυνάμωσης, που σε βοηθά:
Να κατανοήσεις καλύτερα το παιδί σου
Να διαχειριστείς συναισθηματικές και επικοινωνιακές προκλήσεις
Να επανεξετάσεις τον ρόλο σου με ενσυναίσθηση και επίγνωση
Θα το βρεις εδώ.
