Χάρης Χριστόπουλος: « Η μαμά κάνει την περισσότερη δουλειά αλλά είμαι υπεύθυνος ακόμα και για τα νεύρα της»

Παρέα με τον έναν από τους τρεις γιους του έδωσε συνέντευξη ο Χάρης Χριστόπουλος στην Όλγα Λαφαζάνη και το Ηappy Day και μίλησε για τον γάμο του με την Ανίτα Μπραντ αλλά και για το πόσο απολαμβάνει τον ρόλο του ως μπαμπάς.

«Έγινα πατέρας στη σωστή ηλικία γι’ αυτό έγινα ενεργός. Τίποτα δεν είναι ίδιο από τότε που έγινα μπαμπάς. Η ερωμένη που γνώρισες που θαύμασες, που ήταν ανέμελη, τελειώνουν όλα αυτά. Βασιλιάδες είναι οι απόγονοι.

Εννοείται ότι πέρασε κρίση η σχέση μας με την Ανίτα! Γιατί εμείς δεν είμαστε ζευγάρι; Όλη αυτή η πίεση και η έλλειψη ιδιωτικού, αποκλειστικού χρόνου με τη γυναίκα, διαλύει τα πάντα, ανατινάζει τον έρωτα. Τα σώματα και τα μυαλά δεν είναι ίδια. Είναι μια καινούρια κατάσταση που πρέπει τα ζευγάρια να αντιμετωπίσουν και γι’ αυτό πολλά καταφεύγουν σε θεραπεία όπως κι εμείς με την Ανίτα το έχουμε κάνει αυτό. Προσπαθούμε να κρατήσουμε τη σχέση μας ζωντανή για τα παιδια΄ και εμάς. Μπήκα στο τελευταίο κάθισμα του λεωφορείου, του πεταματού! Για όλα φταίω εγώ! Είμαι έτοιμος για αυτό. Μπήκα στο πετσί του ρόλου. Είμαι υπεύθυνος για όλα. Οι γυναίκες κάνουν την περισσότερη δουλειά αλλά είμαι υπεύθυνος για όλα ακόμα και για τα νεύρα της. Δεν μιλάς. Έχει πάντα δίκιο και λες “ναι αγάπη μου συγγνώμη”. Αυτή η λέξη είναι που πρέπει να μάθεις στον γάμο».

«Η μεγαλύτερη δοκιμασία ήταν η προωρότητα που βιώσαμε. Έπεσε πολύ κλάμα και πολλή προσευχή. Έχω εικόνες από τη μονάδα που ήμουν κάθε μέρα για 2 μήνες. Είναι τρομερό να πηγαίνεις μια μέρα και να βλέπεις θερμοκοιτίδες άδειες. Εκεί σφίγγεις τα δόντια και γίνεται ακόμα πιο ταπεινός. Δεν είσαι τίποτα μπροστά στη ζωή, το θαύμα».

«Κάθε μέρα που περπατάω, που ποδηλατώ προσεύχομαι στον Θεό να μου δίνει δύναμη. Ο Θεός είναι αγάπη» είπε.

«Δεν είχα καλή σχέση με τον πατέρα μου, βίωσα απόρριψη. Η μητέρα μου έμεινε έγκυος, ο πατέρας μου έφυγε στο εξωτερικό και γύρισε όταν ήμουν 5 χρόνων. Ήταν τραυματική η σχέση, η οποία αποκαταστάθηκε μετά την εφηβεία, μετά τα 20 μου χρόνια. Μιλήσαμε ανοιχτά, κλάψαμε, τον συγχώρησα γιατί δεν ήξερε, ήταν φοβισμένος. Τον κατάλαβα γιατί και εκείνος δεν πήρε αγάπη από τους δικούς του. Γεννήθηκε μέσα στην Κατοχή, η μάνα του έκανε δύο δουλειές κι ο πατέρας για να ταίσουν 5 παιδιά. Πέρασε τραγικά παιδικά χρόνια. Τώρα μαθαίνω να αγαπώ, τώρα γιατρεύω το τραύμα με τα παιδιά μου και είμαι ο Χάρης- άγγελος πάνω τους. Ο πατέρας μου δεν έπαιξε ποτέ μαζί μου, σχεδόν δεν με αγκάλιασε ποτέ μέχρι τα 20 μου. Εγώ τον αγκάλιασα πρώτος. Ευτυχώς, είχα την αγκαλιά της μάνας μου και αυτό με έσωσε αλλιώς μπορεί να είχα καταλήξει αλλού».

Ο φωτογράφος είναι ένας ενεργός μπαμπάς που απολαμβάνει κάθε στιγμή με τα παιδιά του. Πρόσφατα μετά την απόκτηση του τρίτου παιδιού του, μίλησε για την εμπειρία της πατρότητας, την πρόκληση της προωρότητας και τον τρόπο που αυτές οι στιγμές τον έκαναν να αναθεωρήσει τη ζωή και τις αξίες της.

Το νέο μέλος της οικογένειας έφερε στον Xάρη Χριστόπουλο και στη σύζυγό του, Αννίτα Μπραντ μια βαθιά αίσθηση χαράς και ολοκλήρωσης. «Είμαι τρισευτυχισμένος. Δεν το πιστεύω, ξαναζώ στιγμές που είχα σχεδόν ξεχάσει. Από τη μία τα δύο μας μεγάλα παιδιά και από την άλλη αλλάζουμε ξανά πάνες».

Όμως αυτή η γλυκιά εμπειρία δεν ήρθε χωρίς προκλήσεις. Ο γιος τους γεννήθηκε πιο νωρίς απ’ ό,τι αναμενόταν, με αποτέλεσμα να βιώσουν τον φόβο και την ανασφάλεια. «Περάσαμε μια περιπέτεια. Ήταν ένα πολύ συγκινητικό μάθημα. Δυόμισι μήνες ζήσαμε καθημερινά μέσα στη ΜΕΝΝ (Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών). Εκεί συνειδητοποιείς πως τίποτα δεν είναι δεδομένο και όλα μπορούν να αλλάξουν».

«Η πατρότητα είναι το πιο ζωντανό συναίσθημα που μπορεί να νιώσει κανείς. Τα παιδιά μάς μαθαίνουν την αγάπη χωρίς αντάλλαγμα»

Μέσα από αυτή τη δοκιμασία, ο Xάρης Χριστόπουλος ήρθε σε επαφή με ανθρώπινες ιστορίες που του άνοιξαν νέους ορίζοντες. «Άκουσα τόσες ιστορίες, συνάντησα ανθρώπους που με έκαναν να εκτιμήσω βαθιά την υγεία και το δώρο της ζωής. Αυτό το ταξίδι ήταν ένα μάθημα για το πώς να γίνεσαι πιο ανεκτικός και να αφήνεις πίσω τα βαρίδια της καθημερινότητας».

Ο ίδιος δεν παραλείπει να ευγνωμονεί τη σύζυγό του, Αννίτα. «Την αγάπη μου προς την Αννίτα την ωρίμασαν τα παιδιά μας. Στην αρχή την ερωτεύτηκα, πολύ γρήγορα την αγάπησα και, αφού έγινε μητέρα, μου χάρισε τη μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου. Την ευγνωμονώ μέχρι το τέλος του κόσμου».

Κοιτάζοντας πίσω, ο Xάρης Χριστόπουλος παραδέχεται ότι πριν αποκτήσει παιδιά είχε αμφιβολίες για το αν θα μπορούσε να γίνει πατέρας. «Η λογική μού έλεγε τότε “όχι’’. Δεν μου άρεσε αυτό που έβλεπα στην κοινωνία: τα λάθος πρότυπα, τη δύσκολη ζωή. Αλλά, τελικά, το συναίσθημα υπερίσχυσε. Η πατρότητα είναι το πιο ζωντανό συναίσθημα που μπορεί να νιώσει κανείς. Τα παιδιά μάς μαθαίνουν την αγάπη χωρίς αντάλλαγμα. Εγώ δεν ήξερα να αγαπώ, αλλά η πατρότητα μου έμαθε αυτή την τέχνη».