Γιατί βάφονται οι έφηβες για το σχολείο;

Συχνά ως ενήλικες απαντάμε πριν τις ρωτήσουμε: «Επειδή επηρεάζονται από τις φίλες τους και τα κοινωνικά δίκτυα», «επειδή θέλουν να δείχνουν μεγαλύτερες». Πριν καταλήξουμε, όμως, σε μια εξήγηση, αξίζει να αναρωτηθούμε, τι σημαίνει το μακιγιάζ για την ίδια την έφηβη. Μπορεί να είναι παιχνίδι, δημιουργικότητα, ένας τρόπος να δοκιμάζει διαφορετικές πλευρές του εαυτού της. Μπορεί να αναζητά αποδοχή ή να νιώθει περισσότερη αυτοπεποίθηση μέσα από την εμφάνισή της. Μπορεί, επίσης, να δυσκολεύεται με το πρόσωπό της. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε χωρίς να την ακούσουμε.

Στην εφηβεία, η ενασχόληση με την εμφάνιση είναι συνηθισμένη. Οι εξιδανικευμένες και επεξεργασμένες εικόνες στα κοινωνικά δίκτυα μπορούν να ενισχύσουν τις συγκρίσεις και τη δυσαρέσκεια για το πρόσωπο ή το σώμα. Η ανοιχτή επικοινωνία, χωρίς επικρίσεις, δημιουργεί χώρο για να συζητηθούν αυτές οι εμπειρίες (American Academy of Pediatrics, 2026).

Παράλληλα, ο όρος «κοσμετορέξια» περιγράφει την υπερβολική ή καταναγκαστική ενασχόληση με καλλυντικά και την επιδίωξη αψεγάδιαστου δέρματος. Δεν αποτελεί επίσημη διάγνωση ούτε ταυτίζεται με το καθημερινό μακιγιάζ. Χρειάζεται προσοχή όταν η περιποίηση συνοδεύεται από έντονο άγχος, γίνεται άκαμπτη υποχρέωση ή συνεχίζεται παρά τον ερεθισμό του δέρματος και τις δυσκολίες στην καθημερινότητα.

Όταν ένας γονιός απαντάει συνήθως «είσαι όμορφη, δεν τα χρειάζεσαι αυτά», όσο τρυφερή πρόθεση κι αν έχει, μπορεί να κλείσει τη συζήτηση. Ίσως η έφηβη, χρειάζεται πρώτα να νιώσει ότι η εμπειρία της χωράει στη σχέση μας, ακόμη κι όταν δεν τη συμμεριζόμαστε. Ας ξεκινήσουμε με την πρόθεση να συνδεθούμε, με φράσεις όπως, «Θέλω να καταλάβω τι σου αρέσει σε αυτό» ή «Πώς νιώθεις όταν δεν βάφεσαι;». Με περιέργεια, χωρίς ανάκριση και χωρίς έτοιμη ερμηνεία.

Η Προσωποκεντρική προσέγγιση  μάς προσκαλεί να συναντήσουμε το πρόσωπο πίσω από την επιλογή. Να ακούσουμε τη χαρά, την ανασφάλεια ή την ανάγκη του, χωρίς να βιαστούμε να το διορθώσουμε. Έτσι, η έφηβη μπορεί να αισθανθεί ότι η αξία της παραμένει σταθερή και ότι μπορεί να μοιραστεί μαζί μας όσα τη δυσκολεύουν.