Η άδεια μητρότητας τελειώνει. Ανοίγεις ξανά το laptop. Μπαίνεις στο γραφείο. Βλέπεις ανθρώπους που γνώριζες πριν αλλάξει ολόκληρη η ζωή σου. Τυπικά, επέστρεψες στη δουλειά. Μόνο που εσύ δεν είσαι ακριβώς η γυναίκα που έφυγε.
Πρόσφατη εργασία που παρουσιάστηκε στην Academy of Management εξετάζει ακριβώς αυτή τη μετάβαση και περιγράφει την επιστροφή ως μια μη γραμμική αλλαγή ταυτότητας, στην οποία η γυναίκα σταδιακά συντονίζει τη μητρική και την επαγγελματική της ταυτότητα.
Φυσικά υπάρχουν τα πρακτικά, όπως ποιος θα κρατήσει το μωρό, τι γίνεται όταν αρρωστήσει, πώς θα συνδυαστούν ωράρια, θηλασμός, μετακινήσεις. Η έρευνα όμως επισημαίνει και κάτι βαθύτερο: η ύπαρξη ενός πραγματικού support ecology, ιδιαίτερα αξιόπιστης φροντίδας του παιδιού, μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο το αν μια μητέρα επιστρέφει αλλά και το αν μπορεί να διατηρήσει αυτή την επιστροφή.
Κάποιες γυναίκες επιστρέφουν με ακόμη μεγαλύτερη φιλοδοξία. Άλλες ανακαλύπτουν ότι η καριέρα που κάποτε αποτελούσε τεράστιο κομμάτι της ταυτότητάς τους δεν έχει πια την ίδια σημασία. Και άλλες θέλουν και τα δύο: οικογένεια και επαγγελματική εξέλιξη — αλλά με διαφορετικούς όρους. Τίποτα από αυτά δεν αποτελεί «σωστή» ή «λάθος» αντίδραση. Η μητρότητα μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο μια γυναίκα βλέπει τον χρόνο, την επιτυχία, τις προτεραιότητες και το μέλλον της.
Και οι χώροι εργασίας έχουν ευθύνη
Η συζήτηση συχνά παρουσιάζεται ως πρόβλημα που πρέπει να λύσει η μητέρα: «Πώς θα τα προλάβεις όλα;» Αλλά ίσως πρέπει να ρωτήσουμε και: «Τι κάνει ο χώρος εργασίας ώστε να μπορείς να τα συνδυάσεις;»
Πραγματική ευελιξία, πρόσβαση σε φροντίδα, κουλτούρα και υποστήριξη από τον / τους managers μπορούν να αλλάξουν ριζικά την εμπειρία της επιστροφής. Γιατί μια μητέρα δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι μπορεί να δουλεύει σαν να μην έχει παιδιά. Ούτε να μεγαλώνει παιδιά σαν να μην έχει δουλειά. Χρειάζεται ένα περιβάλλον που αναγνωρίζει ότι είναι και τα δύο.
NEWSLETTER
Εγγραφείτε στο NewsLetter
Μετάβαση στο περιεχόμενο
