Ας μιλήσουμε για κάτι που σχεδόν σε κάθε γονιό προκαλεί δυσάρεστα συναισθήματα: τα ψέματα των παιδιών μας… Φαντάσου λοιπόν το εξής σκηνικό μέσα από ένα απλό, καθημερινό παράδειγμα: Λες στο παιδί σου να πλύνει τα χέρια του πριν το φαγητό. Πηγαίνει στο μπάνιο και επιστρέφει σε δέκα δευτερόλεπτα — πολύ γρήγορα για να τα έχει […]
Καλεσμένος στην εκπομπή «Νωρίς Νωρίς» της ΕΡΤ, ο Δημήτρης Μακαλιάς άνοιξε μια ειλικρινή συζήτηση για την καθημερινότητά του ως πατέρας και τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος και η σύζυγός του, Αντιγόνη Ψυχράμη, αντιμετωπίζουν τον ρόλο του γονέα.
Οι σχέσεις ανάμεσα σε παππούδες–γιαγιάδες και γονείς συχνά δοκιμάζονται, ιδιαίτερα γύρω από ζητήματα που αφορούν την ανατροφή των παιδιών. Η παιδίατρος και γιαγιά Perri Klass, μιλώντας στην Washington Post, εξηγεί ότι οι μεγαλύτερες γενιές, παρότι γεμάτες φροντίδα και καλή πρόθεση, συχνά πέφτουν σε κάποια κλασικά λάθη.
Πώς η ενσυναίσθηση και η αληθινή ακρόαση μπορούν να αλλάξουν τη σχέση γονιού-παιδιού. Μικρές καθημερινές στιγμές όπου “ακούμε” χωρίς να διορθώνουμε ή να συμβουλεύουμε.
Πριν από λίγες μέρες περπατούσα για να πάω σε ένα ραντεβού και πέρασα μέσα από ένα πάρκο. Κοντοστάθηκα στην παιδική χαρά. Είχα αρκετά χρόνια να σταθώ μια ηλιόλουστη πρωινή ώρα μέσα σε ένα πάρκο γεμάτο παιδάκια να γελάνε και να παίζουν.
Υπάρχει μια όμορφη, μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να έχεις ένα παιδί και στο να το μεγαλώνεις. Το πρώτο είναι μια στιγμή — ένα θαύμα, μια νέα αρχή.
Κάθε βήμα ανεξαρτησίας των παιδιών μας συνοδεύεται από ένα περίεργο μείγμα συναισθημάτων. Από τη μία νιώθουμε περηφάνια και χαρά βλέποντας τα να μαθαίνουν να παίρνουν αποφάσεις, να οργανώνουν τη ζωή τους και να αντιμετωπίζουν μόνα τους τις δυσκολίες.
Σήμερα θέλω να σας μιλήσω για μια σκέψη που ξέρω ότι πολλοί από εσάς κάνετε σχεδόν καθημερινά. Πολλές φορές, όταν βλέπω τα παιδιά μου να τσακώνονται, πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται: «Τι κάνω λάθος; Γιατί φέρονται έτσι ο ένας στον άλλον;».
Από τα πιο βασικά πράγματα που χρειάζεται ένα παιδί για να μεγαλώσει με ασφάλεια και ισορροπία, είναι τα όρια. Όρια που μπαίνουν με αγάπη, με σταθερότητα και με σεβασμό. Γιατί, όπως ακριβώς η αγάπη δίνει φτερά, τα όρια δίνουν ρίζες.
Μια μέρα, χωρίς καν να το καταλάβεις, το παιδί σου θα σκαρφαλώσει στην αγκαλιά σου για τελευταία φορά. Και κανείς από τους δυο σας δεν θα το ξέρει.
Μετάβαση στο περιεχόμενο
