«Δεν θέλω να πάω σχολείο». Μια φράση που μπορεί να ακούσει σχεδόν κάθε γονιός κάποια στιγμή — και ιδιαίτερα τις πρώτες ημέρες μιας νέας σχολικής χρονιάς. Μπορεί να ειπωθεί το προηγούμενο βράδυ. Μπορεί να εμφανιστεί ως κλάμα την ώρα που φοράει τα παπούτσια του. Ή μπορεί να μην ειπωθεί καθόλου με λόγια, αλλά να εκφραστεί […]
Η πρώτη μέρα του σχολείου τελείωσε και περιμένουμε με ανυπομονησία να ακούσουμε πώς φάνηκε στο παιδί μας. Και ξαφνικά μας λέει: «Δεν μου αρέσει η δασκάλα μου». Η πρώτη μας αντίδραση μπορεί να κινηθεί προς δύο εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις. «Μη λες τέτοια, μια χαρά θα είναι». Ή: «Τι σου έκανε;» Και οι δύο αντιδράσεις είναι […]
Το χεράκι που μέχρι πριν από λίγο κρατούσες αφήνει το δικό σου. Η πόρτα του σχολείου κλείνει. Κι εσύ μένεις για λίγα δευτερόλεπτα απέξω. Μπορεί το παιδί να μπήκε χαρούμενο. Μπορεί να γύρισε να σου χαμογελάσει. Κι όμως εσύ νιώθεις έναν κόμπο στον λαιμό.
Η πρώτη μέρα στο σχολείο τελείωσε. Το παιδί μπαίνει στο αυτοκίνητο ή στο σπίτι, αφήνει την τσάντα του και εμείς έχουμε ήδη μία ερώτηση έτοιμη: «Πώς πέρασες;» Και η απάντηση; «Καλά». «Τι κάνατε;» «Τίποτα». «Με ποιον έπαιξες;» «Δεν θυμάμαι».
Μετάβαση στο περιεχόμενο
