Μεγαλώνουμε ασφαλή παιδιά ή παιδιά που φοβούνται να κάνουν οτιδήποτε μόνα τους;

Πότε αφήσαμε τελευταία φορά το παιδί μας να κάνει κάτι εντελώς μόνο του; Να πάει μέχρι τον φούρνο. nΝα περπατήσει μέχρι το σπίτι ενός φίλου. Να ζητήσει μόνο του πληροφορίες από έναν άγνωστο υπάλληλο. Να λύσει μια μικρή δυσκολία χωρίς να παρέμβουμε αμέσως.
Βοήθεια ή υπερπροστασία; Η λεπτή γραμμή που στερεί από τα παιδιά την ανεξαρτησία τους

«Άσε, θα το κάνω εγώ.» Είναι ίσως η φράση που λέμε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στα παιδιά μας. Τους δένουμε τα κορδόνια, ετοιμάζουμε την τσάντα τους, απαντάμε αντί για εκείνα όταν κάποιος τους κάνει μια ερώτηση, λύνουμε κάθε μικρή δυσκολία πριν προλάβουν να προσπαθήσουν.
Τι συμβαίνει όταν γινόμαστε υπερπροστατευτικοί;

Οι γονείς αγαπάμε τα παιδιά μας και θέλουμε να τα βλέπουμε ευτυχισμένα και υγιή. Μας ενδιαφέρει μόνο το καλό τους. Θέλουμε να είμαστε περήφανοι και να τα καμαρώνουμε.
Δεν είναι σωστό να μεγαλώνουμε τα παιδιά μέσα σε μία γυάλα

Οι γονείς συχνά στην προσπάθειά τους να προστατέψουν τα παιδιά τους και να τους παρέχουν όσο τον δυνατόν περισσότερα, γίνονται υπερβολικοί με αποτέλεσμα να επιτυγχάνουν συνέπειες που δεν επιθυμούν. Για να δούμε μερικές περιπτώσεις:
