Parental controls. Family sharing. Έλεγχος χρόνου οθόνης. Location sharing. Οι σημερινοί γονείς διαθέτουν περισσότερα εργαλεία από ποτέ για να γνωρίζουν τι κάνει το παιδί τους στο διαδίκτυο.
Κι όμως, νέα μεγάλη έρευνα στη Μ. Βρετανία αποκαλύπτει ένα ενδιαφέρον χάσμα: Οι γονείς μπορεί να πιστεύουν ότι έχουν μεγαλύτερο έλεγχο της ψηφιακής ζωής των παιδιών τους απ’ όσο πραγματικά έχουν. Η έρευνα περιλάμβανε περισσότερα από 4.000 παιδιά ηλικίας 8–17 ετών και τους γονείς τους. Το 91% των γονιών δήλωσε ότι χρησιμοποιεί parental controls ή άλλα εργαλεία παρακολούθησης. Ακούγεται εντυπωσιακό. Όμως 41% των παιδιών δήλωσε ότι έχει προσπαθήσει να παρακάμψει αυτούς τους ελέγχους. Και από όσα το επιχείρησαν, σχεδόν τα μισά —49%— είπαν ότι ήταν εύκολο. Το μήνυμα δεν είναι ότι τα parental controls είναι άχρηστα. Είναι ότι δεν αρκούν.
«Μα ξέρω με ποιους μιλάει»
Ίσως όχι πάντα. Περισσότερο από 1 στα 3 παιδιά —36%— δήλωσε ότι μιλά ή παίζει online με ανθρώπους που γνωρίζει μόνο μέσω διαδικτύου ή δεν γνωρίζει καθόλου. Στις ηλικίες 14–16 ετών το ποσοστό ανεβαίνει στο 40%.
Και υπάρχει ακόμη ένα εύρημα που αξίζει την προσοχή μας. Περισσότερα από τα μισά παιδιά, 52%, δήλωσαν ότι θα έβρισκαν τρόπο να παρακάμψουν έναν ηλικιακό περιορισμό αν ήθελαν πραγματικά να μπουν σε μια υπηρεσία ή πλατφόρμα.
Το παράδοξο: κάποιες φορές βοηθούν οι ίδιοι οι γονείς
Σχεδόν 1 στους 3 γονείς —31%— παραδέχτηκε ότι έχει βοηθήσει το παιδί του να παρακάμψει κάποιο ηλικιακό όριο. Και μεταξύ αυτών των παιδιών, το ποσοστό που δήλωσε ότι θα προσπαθούσε να παρακάμψει ξανά age checks έφτανε το 64%. Είναι μια ενδιαφέρουσα υπενθύμιση. Δεν μπορούμε να λέμε στο παιδί: «Οι κανόνες στο internet υπάρχουν για να σε προστατεύουν» και ταυτόχρονα: «Βάλε ότι είσαι 15 για να σε αφήσει να μπεις».
Η λύση δεν είναι να παρακολουθούμε περισσότερο. Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, η ψηφιακή τους ζωή γίνεται πιο σύνθετη και η απόλυτη επιτήρηση γίνεται ολοένα δυσκολότερη. Άρα ο στόχος δεν μπορεί να είναι: «Πώς θα ξέρω κάθε στιγμή τι κάνει;» Χρειάζεται σταδιακά να γίνει: «Πώς θα μάθει το ίδιο να παίρνει ασφαλέστερες αποφάσεις όταν εγώ δεν βλέπω;»
Και εδώ η ίδια η έρευνα δίνει ένα ενδιαφέρον στοιχείο: τα παιδιά που συζητούν με τους γονείς τους για την online ιδιωτικότητα σε εβδομαδιαία βάση είναι πιθανότερο να αισθάνονται ότι οι ρυθμίσεις ιδιωτικότητας τα κρατούν ασφαλή.
Chat – Choose – Check
Μιλήστε με το παιδί για την online ζωή του. Επιλέξτε μαζί τις κατάλληλες ρυθμίσεις. Και επιστρέφετε τακτικά στη συζήτηση, επειδή οι εφαρμογές, οι παρέες και οι συνήθειές του αλλάζουν. Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε κάθε μήνυμα που στέλνει το παιδί μας. Χρειάζεται να έχουμε χτίσει μια σχέση μέσα στην οποία, όταν κάτι περίεργο, τρομακτικό ή άβολο συμβεί online, να είμαστε από τους πρώτους ανθρώπους στους οποίους θα θελήσει να το πει.



