Μπαίνοντας για τα καλά στο φθινόπωρο, η κολοκύθα επιστρέφει στην κουζίνα μας — αυτή τη φορά όχι ως σούπα ή συνοδευτικό, αλλά ως κρεμώδης σάλτσα για ζυμαρικά. Μια εύκολη, χορταστική συνταγή για τις καθημερινές, με λίγα υλικά και γεύση αρκετά ήπια ώστε να αρέσει και στα παιδιά. Το καλύτερο; Η σάλτσα γίνεται βελούδινη χωρίς κρέμα γάλακτος.
Υλικά για 4 άτομα
- 400 γρ. ζυμαρικά, π.χ. πένες, ριγκατόνι ή φουσίλι
- 450 γρ. κολοκύθα καθαρισμένη, κομμένη σε μικρούς κύβους
- 1 μικρό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
- 1 μικρή σκελίδα σκόρδο, προαιρετικά
- 2 κ.σ. ελαιόλαδο
- 60 γρ. τριμμένη παρμεζάνα
- 100 ml γάλα
- ½ κ.γ. γλυκιά πάπρικα
- λίγο μοσχοκάρυδο, προαιρετικά
- αλάτι και πιπέρι
- 100–150 ml από το νερό των ζυμαρικών
Εκτέλεση
Βράζουμε τα ζυμαρικά σε αλατισμένο νερό σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας, κρατώντας πριν τα σουρώσουμε περίπου ένα φλιτζάνι από το νερό τους.
Παράλληλα, ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε ένα βαθύ τηγάνι και σοτάρουμε το κρεμμύδι για 2–3 λεπτά μέχρι να μαλακώσει. Προσθέτουμε το σκόρδο και την κολοκύθα και ανακατεύουμε.
Ρίχνουμε περίπου 100 ml νερό, σκεπάζουμε και αφήνουμε την κολοκύθα να μαγειρευτεί σε μέτρια φωτιά για 12–15 λεπτά, μέχρι να μαλακώσει πολύ καλά.
Προσθέτουμε το γάλα, την πάπρικα και, αν θέλουμε, ελάχιστο μοσχοκάρυδο. Πολτοποιούμε με ραβδομπλέντερ μέχρι να έχουμε μια λεία, βελούδινη σάλτσα.
Προσθέτουμε την παρμεζάνα και λίγο από το νερό των ζυμαρικών μέχρι να αποκτήσει η σάλτσα την υφή που θέλουμε.
Ρίχνουμε τα ζυμαρικά μέσα στο τηγάνι και ανακατεύουμε για 1–2 λεπτά ώστε να καλυφθούν καλά από τη σάλτσα.
Σερβίρουμε αμέσως με λίγη επιπλέον παρμεζάνα.

Mom tip
Η σάλτσα κολοκύθας μπορεί να γίνει σε διπλή ποσότητα και να καταψυχθεί μόνη της σε μικρές μερίδες. Έτσι, σε μια μέρα που η ερώτηση «τι θα φάμε σήμερα;» μας βρίσκει εντελώς απροετοίμαστους, χρειάζεται απλώς να βράσουμε ζυμαρικά και να ζεστάνουμε τη σάλτσα.
Και για τα παιδιά που είναι επιφυλακτικά με καινούργιες γεύσεις: κρατήστε λίγα σκέτα ζυμαρικά πριν τα ανακατέψετε με τη σάλτσα και βάλτε μία μικρή ποσότητα της σάλτσας στο πλάι. Έτσι έχουν κάτι γνώριμο στο πιάτο τους και ταυτόχρονα την ευκαιρία να γνωρίσουν μια νέα γεύση χωρίς πίεση.



