Τέλος Αυγούστου και οι μελιτζάνες με τις ντομάτες είναι ακόμη στα καλύτερά τους. θέλετε ένα εύκολο οικογενειακό κυρίως γεύμα; Ζουμερά ρολάκια μελιτζάνας, γεμισμένα με τυρί και ψημένα μέσα σε σπιτική σάλτσα ντομάτας. Θυμίζουν λίγο «πίτσα», αλλά με λαχανικά στη θέση της ζύμης — κάτι που μπορεί να τα κάνει πιο ελκυστικά και για τα παιδιά.
Υλικά για 4 άτομα:
2 μεγάλες μελιτζάνες
250 γρ. μοτσαρέλα
500 γρ. τριμμένη ντομάτα ή passata
1 μικρό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
1 σκελίδα σκόρδο, προαιρετικά
3 κ.σ. ελαιόλαδο
2 κ.σ. τριμμένη παρμεζάνα ή κεφαλοτύρι
λίγα φύλλα φρέσκου βασιλικού
1/2 κ.γ. ρίγανη
λίγο αλάτι
πιπέρι
Εκτέλεση
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200°C. Κόβουμε τις μελιτζάνες κατά μήκος σε λεπτές φέτες, περίπου μισού εκατοστού. Τις τοποθετούμε σε ταψί με αντικολλητικό χαρτί, τις αλείφουμε ελαφρά με ελαιόλαδο και τις ψήνουμε για περίπου 15 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν αρκετά ώστε να μπορούν να τυλιχτούν.
Παράλληλα, σοτάρουμε το κρεμμύδι σε μία κουταλιά ελαιόλαδο. Προσθέτουμε το σκόρδο, αν χρησιμοποιήσουμε, και στη συνέχεια την τριμμένη ντομάτα, τη ρίγανη, λίγο αλάτι και πιπέρι. Αφήνουμε τη σάλτσα να σιγοβράσει για περίπου 10 λεπτά.
Απλώνουμε λίγη σάλτσα στη βάση ενός πυρίμαχου σκεύους. Βάζουμε στην άκρη κάθε φέτας μελιτζάνας ένα κομμάτι μοτσαρέλα, προσθέτουμε λίγο βασιλικό και τυλίγουμε σε ρολό.
Τοποθετούμε τα ρολάκια το ένα δίπλα στο άλλο, με την ένωση προς τα κάτω. Περιχύνουμε με την υπόλοιπη σάλτσα, πασπαλίζουμε με την παρμεζάνα και ψήνουμε στους 190°C για περίπου 20 λεπτά, μέχρι να λιώσει το τυρί και να πάρει ελαφρύ χρώμα.
Σερβίρονται υπέροχα με πράσινη σαλάτα, λίγο ψωμί ή ακόμη και με ζυμαρικά για ένα πιο χορταστικό οικογενειακό γεύμα.
Πρακτικό tip για τους γονείς
Μπορείτε να ετοιμάσετε ολόκληρο το φαγητό από το προηγούμενο βράδυ, να το βάλετε σκεπασμένο στο ψυγείο και την επόμενη ημέρα να χρειάζεται μόνο ψήσιμο. Επίσης, αν τα παιδιά είναι διστακτικά με τη μελιτζάνα, δοκιμάστε να τους δώσετε ένα μικρό ρολάκι δίπλα σε ένα ήδη αγαπημένο φαγητό, χωρίς πίεση να το φάνε. Η επαναλαμβανόμενη, ουδέτερη έκθεση σε ένα τρόφιμο συχνά βοηθά περισσότερο από το «φάε έστω μία μπουκιά».



